Geen traumatische bevalling? Communiceer!

Recent Nederlands onderzoek laat zien dat goede communicatie van belang is om een traumatische bevalling te voorkomen. 10 tot 20 % van de vrouwen ervaart een bevalling als traumatisch. Hiervan krijgt zelfs 1 tot 3% een stressstoornis genaamd PTSS.

Ik schrok persoonlijk wel van deze cijfers. Uiteraard hoor je tijdens bijvoorbeeld zwangerschapsyoga meestal alleen de horrorverhalen van bevallingen waar alles fout was gegaan, maar ik dacht dat de echt traumatische bevallingen niet bij 1 op de tien tot 1 op de 5 vrouwen zouden voorkomen.

Lees ook

In het onderzoek is aan vrouwen gevraagd hoe zij zelf denken dat hun traumatische ervaring voorkomen had kunnen worden. Vaak wordt er gedacht dat deze traumatische ervaringen alleen veroorzaakt worden door bijvoorbeeld een spoedkeizersnee of extreem veel bloedverlies. Uit het onderzoek blijkt echter dat het meer ligt aan de communicatie of althans aan het gebrek aan communicatie.

Vrouwen kunnen vaak de meest heftige en verschrikkelijke dingen tijdens een bevalling meemaken, als ze zich maar veilig en gesteund voelen. En als ze weten wat er gebeurt, waarom dit gebeurt en er naar ze geluisterd wordt. An sich heel logisch; als je het idee hebt dat er naar je geluisterd wordt en je weet waarom er voor iets wordt gekozen, is het beter te behappen dan dat je het maar gewoon moet ondergaan. Wat ook helpt om een traumatische ervaring beter te verwerken, is goede nazorg. Minder dan de helft van de vrouwen was op nacontrole geweest bij iemand die bij de bevalling aanwezig was.

Zelf val ik helaas bij allebei mijn bevallingen in de categorie van potentieel traumatische bevallingen: beide bevallingen waren een spoedkeizersnee. Echter, ik heb alleen de eerste bevalling als traumatisch ervaren. Dit komt inderdaad grotendeels door het gebrek aan communicatie tijdens deze bevalling. Bij mijn eerste bevalling was het verplegend personeel dat aanwezig was zeer bot en onvriendelijk. Om een voorbeeld te geven: direct na de spoedkeizersnee had ik nog last van naweeën, waarop de verpleegster zei: ‘je kunt nu wel ophouden met aanstellen, het is voorbij’. Dit in grote tegenstelling tot mijn tweede bevalling, ook een spoedkeizersnee, waarbij de verpleegsters ontzettend lief waren en alles deden om mij op mijn gemak te stellen in wat komen ging. Dit zorgde ervoor dat ik deze bevalling totaal anders heb ervaren.

Wat zijn jullie ervaringen met moeilijke bevallingen en welke rol speelt communicatie in de ervaring hiervan?

Jolanda Barnhoorn

Jolanda (36) heeft samen met Jeroen twee kinderen: Florieke (6) en Jurre (1). Ze werkt als verandermanager en interim manager aan doorgaans grote verandertrajecten. Naast haar werk is reizen haar grote passie en probeert ze voldoende tijd te maken voor piano spelen en sporten.

Leave a comment (3)