Geen uitbreiding partnerverlof – zijn we nou helemaal gek geworden?!

Met klapperende oren lees ik dat onze coalitiepartijen, VVD, CDA, D66 en ChristenUnie er niet voor gaan zorgen dat er een versneld partnerverlof komt. Partners van vrouwen die bevallen zijn krijgen in 2018 gewoon 2 dagen betaald kraamverlof. Let wel, indien 1 dag in het weekend valt, dan heb je als partner maar 1 dag die je vrij krijgt, van de staat, omdat je kind geboren is.

1 april 2017 is een zaterdag die mij voor eeuwig bij zal staan, het is namelijk de dag dat onze zoon is geboren. Na een pittige bevalling van bijna 23 uur vond onze grappenmaker het toch nodig om op 1 april ter wereld te komen. De zondag na zijn geboorte was een euforische dag, levend op adrenaline konden wij de hele wereld aan. Een beetje jammer was het wel, dat mijn man maar 1 werkdag bevallingsverlof had, zondag was immers dag 1 en op maandag kon hij ons kind toch aangeven en was het werk gedaan.

Lees ook

Ik had mazzel met mijn man en zijn werkgever die hem flexibel zijn vrije dagen liet opnemen rondom de geboorte van onze zoon. Hij mocht 2 weken vakantie opnemen na de bevalling zonder dat van te voren vaststond welke dagen dit exact waren. En je gelooft het niet, maar er zijn zat werkgevers die het hun mannelijke werknemers niet toestaan om zo flexibel vakantie op te nemen. Eerlijk waar, er waren meerdere klachten in mijn zwangere-vrouwen-facebook-groepje over mannen die wel wilden, maar geen vrije dagen op mochten nemen. Omdat het zo druk was op de zaak.

Gelukkig had ik dus wel mijn man aanwezig, want na de euforie van onze zoon en de eerste nacht begon de kraamweek, voor mij de kraamhel. Ik kon amper op mijn benen staan, een samenhangend gesprek was er met mij niet te voeren. Trillend liet ik alles over mij heen komen, en was vooral de kraamhulp voor mijn kindje aan het zorgen en ik lag in bed. Mijn vriend heeft die twee weken die hij in vakantiedagen mocht opnemen vooral gespendeerd met winkeltochtjes naar de supermarkt en de drogist, om te zorgen dat onze zoon niets te kort kwam qua voeding, luiers, kleding in maatje 50 en allerlei vitaminesupplementen voor mij (lang leve de floradix). Om vervolgens van onze kraamhulp te leren hoe hij  een fles moest klaarmaken, hoe hij onze zoon moest aankleden, waar hij op moest letten met het badje, hoe je een luier omdoet, etc.

Ik was er in ieder geval niet toe in staat. Pas toen ik na zes dagen besloot te stoppen met de borstvoeding knapte ik langzaam wat op, maar pas na twee weken durfde ik naar buiten. Huilend stond ik in de gang met kinderwagen en sneakers aan. De bekkenfysio was net voor de 2e keer geweest en had me verzekerd dat een korte wandeling kon, maar dat ik wel voorzichting moest doen. Verder dan de brievenbus aan het einde van de straat kwam ik niet, maar met mijn lief die me letterlijk ondersteunde, was het te doen.

Als ik terug denk aan die eerste twee weken, weet ik niet hoe ik die door had kunnen komen zonder de hulp van mijn partner. Ik kón het letterlijk niet alleen. Na het vertrek van de kraamhulp moest hij me alles leren, mij, de mama. En deze mama heeft haar partner meer dan nodig gehad, en ik ben zo blij en dankbaar dat hij er voor me was en kon zijn. Iets wat ik jullie allemaal gun. En nu zeggen ze in Den Haag dat een uitbreiding van het kraamverlof niet versneld doorgaat? Zijn ze nou helemaal gek geworden? Ik kan toch niet de enige zijn die een zware bevalling heeft gehad en niks kon in haar kraambed? Zonder man had ik het niet gered, en nu moeten we het allemaal maar alleen blijven doen? Belachelijk!

Hoe was dat voor jullie? Hebben jullie het alleen gered of moeten redden? Of konden jullie leunen op de steun van je partner? En Den Haag … ik hoop dat jullie beseffen hoe erg je de vrouwen in Nederland onnodig laat lijden. En dan heb ik het nog niet eens gehad over ons lullige bevallingsverlof van 10 a 12 weken….. en ps. 5 dagen is nog steeds een lachertje, maar in ieder geval beter dan 2.

Marit Prins

Marit (31) is sinds 1 april 2017 mama van Ezra. Ze schrijft over haar belevenissen tijdens en na de zwangerschap, hoe je leven nooit meer hetzelfde zal zijn en hoe je daarmee om moet gaan. Ook als het allemaal een beetje anders loopt dan je jezelf hebt voorgesteld...

Leave a comment (4)