Geniet van je zwangerschap! Hoe dan?!

Tijdens mijn eerste zwangerschap vond ik alles ontzettend spannend, maar ook ontzettend leuk. Als iemand tegen me zei dat ik er van moest genieten, antwoordde ik altijd vrolijk dat ik dat ook zeker deed. Zelfs de kwaaltjes nam ik allemaal voor lief en afgezien van de bevalling vond ik een kind krijgen een prima ervaring. Toen wij voor een tweede kindje gingen proberen keek ik er dan ook echt naar uit om weer zwanger te zijn. De bevalling dacht ik liever nog even niet aan (hoe ga ik dat ooit nog een keer doen..?!), maar daar had ik nog meer dan genoeg tijd voor om me op voor te bereiden.

Al snel hadden we een positieve test in onze handen. Yes! Ik was weer zwanger. Ik had het eigenlijk al aan m’n lichaam gevoeld en al direct was ik aan het dromen over kleine babykleertjes en de eerste schopjes in m’n buik. Als alles goed ging zou dit mijn laatste zwangerschap zijn, dus ik wilde extra bewust van alles genieten. Toen met een week of vijf de misselijkheid op kwam zetten, was ik er zelfs soort van blij mee. Dit hoorde gewoon bij zwanger zijn, en over een paar weken was het vast weer verdwenen, net als bij m’n eerste zwangerschap!

Lees ook

Maar het bleef niet bij een beetje misselijkheid. Ik was 24/7 misselijk en met de dag kon ik minder eten binnenhouden. Op aanraden van de verloskundige belde ik de huisarts en kreeg ik medicijnen voorgeschreven. Het duurde nog een paar dagen voor we de juiste medicijnen hadden gevonden, maar uiteindelijk kon ik m’n eten ten minste weer binnenhouden. Helaas verdween de misselijkheid niet met de ‘normale’ dertien weken. En zelfs met medicijnen was ik aan één stuk door misselijk. Daarbij was ik ook nog doodmoe en moest ik wel de hele dag voor een eigenwijze peuter zorgen. Genieten van m’n zwangerschap? Hoe moest ik dat dan doen?!

Ondertussen ben ik zestien weken zwanger en nog steeds doodmoe en misselijk. De huisarts en verloskundige kunnen er niks aan veranderen, gezien het hormonaal is. Ik moet gewoon hopen dat het binnenkort minder wordt, maar met een beetje pech loop ik hiermee door tot het einde van m’n zwangerschap. En eigenlijk moet ik nog blij zijn dat het bij 24/7 misselijkheid blijft, omdat er ook vrouwen zijn die zelfs met medicijnen niks binnen kunnen houden. Ik kan me echt niet voorstellen hoe verschrikkelijk dat wel niet moet zijn.

Maar van het genieten van mijn ‘laatste’ zwangerschap komt dus weinig terecht. Als iemand mij feliciteert met m’n zwangerschap en dan de standaard ‘geniet er van!’ achteraan gooit, weet ik niet zo goed wat ik moet zeggen. Ik wil zo graag genieten en voel me schuldig dat ik dat niet kan. Ik hou natuurlijk wel ontzettend van het kleintje in m’n buik en het voelt alsof ik hem tekort doe, omdat ik eigenlijk helemaal niet gelukkig kan zijn met mijn zwangerschap. Ik tel nu de weken al af en hoop heel erg dat ik mij langzaam toch beter ga voelen. Want op deze manier ga ik straks nog bijna genieten van m’n bevalling!

Lees ook: ‘Ik hou van mijn baby, maar ik haat mijn zwangerschap

Lidewij Timmermans

Lidewij (26) is getrouwd met Raymond en thuisblijfmama van hun peuterdochter Arya en babyzoontje Ayden. Samen hebben ze ook nog drie harige kattenkindjes.

Leave a comment (6)