Heftig! Als je kind een Pseudokroep-aanval krijgt #Sharon

De blaadjes vallen van de bomen … het teken dat we weer in het natte neuzen seizoen zijn aanbeland. De eerste forse verkoudheid is een feit maar gelukkig kost deze redelijk snel op.

En dan begint hetverhoging en ik zie dat Marlie zich niet lekker voelt. Uiteraard besluit ik haar thuis te houden en vraag ik mijn ex of hij deze dag voor zijn rekening wil nemen. Ik heb namelijk een afspraak staan om mee te lopen bij een mogelijke nieuwe werkgever.

Lees ook

En daar is het weer … die man-vrouwverhouding die van oudsher schetst dat de vrouw thuis moet blijven. Zijn werkgever laat hem niet ‘gaan’ en ik schiet direct in een feministische kreukel. “Hoezo kan je niet weg? Het is je kind! Je kind is ziek en hoe bestaat het dat je, je werk belangrijker vind dan dat?” Gefrustreerd zeg ik mijn afspraken af en hoop ik dat Marlie opknapt.

Die nacht word ik wakker van een bloedheet lijfje wat bij mij komt liggen en begint ze enorm te huilen. Ik bemerkte natuurlijk wel een hoestje, maar uit het niets was deze omgeslagen naar een fikse hoest en had Marlie het vreselijk benauwd.

Om vier uur in de nacht heb ik een benauwd, slap, paniekerig, 40° koorts en niet goed reagerend kind naast me liggen. Ik ben best wel rustig normaal, maar de angst slaat me om het hart. Na een telefoontje met de huisartsenpost willen ze haar toch graag zien. Mede doordat haar vader astma heeft.

En dan het besefalleenstaand moeder, het is nacht en ik heb geen auto. Ik bel een taxi en kleed ons aan. Net als ik mijn jas aan wil trekken spuugt Marlie en moet ik ons beide weer omkleden. Een lieve taxichauffeur helpt mij om in te stappen en ziet mijn paniek. Hij rijdt net wat harder en vertelt dat kleine kinderen zo veel kunnen hebben.

Aangekomen bij de huisartsenpost ben ik direct aan de beurt. Het lijkt alsof de frisse buitenlucht haar iets heeft verlicht en ik leg het verhaal uit. Marlie hoest weer flink en direct weet ze wat het is, pseudokroep! Voor haar benauwdheid krijgt ze een medicijn toegediend en mogen we naar huis.

Opgelucht stap ik weer in een taxi naar huis. Ze is met een weekje weer de pittige “ik wooow niet”-peuter. Wat is het schrikken zo’n aanval! Herkenbaar? ♡

Meer blogs van Sharon lezen?

Volg je WIJ al op Instagram?

Sharon

Sharon werd afgelopen jaar voor de eerste keer mama van Marlie op drie hoog in Amsterdam. Ze is dolgelukkig met het liefste boefje van het universum. Ze houdt van mensen, dansen en muziek uit alle categorieën en windstreken. Ze heeft mateloos respect voor alle liefdevolle verzorgers van kinderen. Prettig gestoord en intuïtief wat neer komt op een balans zoeken tussen gangsterrap en meditatie. Ze is haar eigen coaching praktijk aan het opzetten in Amsterdam. Ze is reislustig, maar budget blijkt soms een dingetje, vooral met een kleintje. Ze neemt je mee in haar ervaring en emoties van het moederschap en is soms net zo eenzaam onzeker als jij. Hierover zegt ze: "Had ik de wijsheid in pacht dan had je hoogstwaarschijnlijk mijn bestseller in de kast staan. Ik ren in alle 7 sloten en maak veel fouten. Gelukkig ben ik supermama in de ogen van mijn prinses en wordt ze overspoelt door liefde. Uiteindelijk is liefde toch waar het om draait!”

Leave a comment (3)