Heitje voor een karweitje of mopje voor een dropje? #Annette

Trrrrrrring… “Hallo mevrouw, mogen wij wat vragen?” Aan de deur staan twee basisschoolmeisjes een beetje verlegen elkaar naar voren te schuiven. “Ja natuurlijk mag dat.” Al moet ik nog steeds wennen aan de term ‘mevrouw’. Ik besef me ineens dat ik in hun ogen inderdaad allang een mevrouw met drie kinderen ben, ook al wordt er in de supermarkt nog steeds naar m’n ID gevraagd voor de wekelijkse fles wijn. Kuch. “Mogen wij een heitje voor een karweitje doen?”

Wow, flashback. Ik dacht dat heitje-voor-een-karweitje uitgestorven was! Het tijdperk waarin er nog geen mobiele telefoons waren. En je voor wat tekenfilms afhankelijk was van de videorecorder of de programmering op tv en dus na schooltijd altijd op straat te vinden was. Dan liep je met wat vriendinnetjes door de straat te struinen en bedacht je opeens: Hey, ik heb een goed idee! Laten we ons flink uit de naad werken voor een kwartje. Ja, wat ontzettend leuk en slim, want ik heb echt niks beters te doen met mijn tijd! En dan vervolgens door naar de lokale snoepwinkel om snoepjes voor 5 cent uit te zoeken. Het voelde goed. Hard gewerkt en zelf verdiend. Dat colaflesje, kikkertje en perziksnoepje.

Lees ook

We hebben heel wat onkruid staan wieden, graslappen staan maaien, ramen staan zemen en auto’s staan wassen en dat allemaal voor het luttele bedrag van 25 cent. Guldens hè, geen euro’s. Je reinste kinderarbeid nu ik zo terugkijk. Ik heb sinds onze generatie ook nooit meer een kind gezien dat zo gek was om überhaupt voor een paar centen op een vrije middag, vrijwillig, aan het werk te gaan bij wildvreemden. Tot nu toe.

“Sorry meiden, ik heb niet echt een klusje voor jullie liggen”, zeg ik terug. Eerlijk gezegd voel ik me er een beetje rot onder om kinderen aan het werk te zetten voor een ‘heitje’, maar ik heb ook geen hele euro’s in huis liggen. “Maar je mag wel een ijsje van me hebben?” De meisjes kijken elkaar aan. “U bedoelt een mopje voor een dropje?” Wow, wat?! Nog een klassieker? Het kan niet anders of deze meisjes hebben ouders van mijn leeftijd. “Ja hoor, vertel maar een mopje voor een dropje. Of een ijsje in dit geval.” “Oke, waarom zit de poes bij de computer?”

Meer blogs lezen van Annette?

Annette van den Berg

Annette (34) is getrouwd met een rasechte Ier uit Dublin, waar het gezin ook een paar jaar heeft gewoond. Nu zijn ze samen met hun drie kinderen, Jonah Gabriel (6), Finn Frederick (3) en Sean William (1) weer terug in Nederland. Naast freelance schrijver is Annette ook Mama & Baby pilates instructrice om moeders fit door de zwangerschap heen te loodsen en om daarna ook weer goed te herstellen. Schrijven en reizen zijn haar grote passies, al komt ze tegenwoordig niet veel verder dan de dagelijkse ritjes naar school en weer terug.

Reageer op dit bericht