Help: 6x pre-peuterpuberteit!

Mijn baby verandert in een monster. Dat is misschien wel een beetje overdreven ja. Een klein monstertje. Mijn baby, die alles leuk vond, vind dat nu niet meer. En he’s not afraid to show it. Wanneer je al die sprongetjes in het eerste jaar zonder kleerscheuren voorbij bent gekomen (“haha, mijn Tycho doet niet aan sprongetjes”, riep ik altijd) denk je het wel zo’n beetje gehad te hebben. Nou niet dus.

Na je baby’s eerste verjaardag komt de fase waarin hij de transitie van baby naar peuter gaat maken. Officieel heet dit de dreumesfase. Je kunt het ook de monster-in-wording-fase noemen. Want:

Lees ook

#1. Hij gaat niet meer in bad.
Je kunt hoog of laag springen maar hij piekert er niet over. De baby die vorige week nog naar de badkamer sprintte als hij zijn bad vol hoorde lopen, sprint nu de andere kant op. Hij wil wel onder de douche, maar dan wel in zijn eentje. Je mag hem niet vasthouden, want als je dat doet is het ook foute boel. Krij-sen. Om niks. Je realiseert je: he’s got his drama from his mama.

#2. Hij eet niet meer alles.
Of liever zo min mogelijk. Wat hij wel eet is een stuk van jouw stroopwafel. Of de hele. En als jij dan een hap neemt is het huis te klein.

#3. Na vijf minuten in de wandelwagen is het wel mooi geweest.
Hij wil kruipen. Nee, niet lopen, dat doen we alleen op plaatsen waar het droog en schoon is. Kruipen is voor vieze ruimtes of natte stoepen.

#4 .Hij wil zijn drinken niet.
Hij wil dat van jou. Of nee. Dat van hem. Gewoon om mee te spelen. Of op de grond te gooien in de hoop dat de dop eraf vliegt. En áls de dop er dan afvliegt zou hij er het liefst even doorheen kruipen. Want: zie punt 3.

#5. Doorslapen? Huh?
Waarom zou je in vredesnaam doorslapen? En nog een handige tip voor Tycho aan jouw monster-in-wording: áls je dan de nacht niet doorslaapt, ga dan ook overdag geen dutje doen. En dan kijken hoe lang je moeder het volhoudt, zonder te huilen. Haha!

#6. Als hij iets niet mag, brult hij het hele huis bij elkaar.
Als hij de boeken in de kast moet laten staan. Als hij geen potgrond uit de plantenbak mag eten/graven/gooien. Als hij niet jouw mok met hete thee aan zijn mond mag zetten. Als hij honger heeft en het brood zit nog in de vriezer. Als hij doperwtjes krijgt als avondeten. Het leven van een pre-peuterpuber zit vol met drama’s.

Voor een moeder is het ook niet gemakkelijk. Want je mag absoluut niet lachen om zijn tragedies. En ook niet om zijn stoute gedrag. Als hij daar staat met zijn mond vol potgrond (ik draaide me echt maar héél even om) en hij realiseert zich dat dat niet een van zijn beste beslissingen ooit was, moet je hem nog steeds streng toespreken.

Als jij lacht, denkt hij dat het mag. Stiekem lach ik me een ongeluk om die boevenstreken. Ook als ik nu op een dag vaker dweil en stofzuig dan voorheen in een jaar. Echt.

Deze blog is eerder verschenen op WIJ à la Mama.

Lees ook: ‘Wanneer je peuter een draak wordt’

Lidy Uiterwijk Winkel

Lidy (30) is de trotse moeder van Tycho (2) en werkt als communicatiemedewerker op een hogeschool. Naast een bijzonder scherpe pen heeft ze een grote voorliefde voor voetbal.

Leave a comment (17)