Help, mijn dochter (2) heeft een eigen mening

“Noa, zullen we dit shirt kopen?”
“Nee, niet leuk!”

De zin waar ik vanochtend nog steeds om moet lachen als ik er over nadenk, maar die me toch ook aan het denken heeft gezet..

Lees ook

Zondagmiddag, het regent en we hebben nog wat spullen voor het nieuwe huis nodig. Dus hup in de auto en richting de woonboulevard in Breda. We hebben met tante Elise afgesproken die natuurlijk weer eens te laat is. Gelukkig is er ook een Prénatal en ik besluit daar even te gaan kijken met Noa. Op de meisjesafdeling laat ik Noa een T-shirt met watermeloenen zien. Tegen beter weten in vraag ik of we die zullen kopen. Ze is immers bijna twee, en zit al behoorlijk in de fase: NEE! Toch doe ik het, naast mij staat een keurig gezin met een super lief meisje in de wandelwagen. “Noa, zullen we dit shirt kopen?” vraag ik. Abrupt zegt ze, “Nee, niet leuk!” Ik sta perplex en merk dat het keurige gezin naast mij moeite heeft hun lach in te houden.

“Zo, dat zit er al vroeg in” zegt de man. Waarop ik mijn lach ook niet meer in kan houden en ik probeer net te doen alsof mijn dreumes van bijna 2 jaar echt nog geen eigen mening heeft op het gebied van kleding. “Noa, we gaan het shirt gewoon kopen. Mama vindt hem namelijk wel leuk.” Ik hang het aan de wandelwagen en loop zo nonchalant mogelijk verder. Mislukt! Met dezelfde gang gooit Noa het T-shirt uit de wagen en roept nog eens, maar nu heel hard. “Nee mama! Niet leuk!”. Tot zover mijn ouderlijke gezag. Mijn dreumes heeft toch echt een eigen mening. En ze laat hem graag horen. Misschien heeft ze dat wel van mij.. Zonder aankopen lopen wij dus gewoon de Prénatal weer uit. Wat natuurlijk ook een hele overwinning is voor deze koopzieke moeder.

Op de weg naar de Ikea zet het voorval mij toch aan het denken. Is dit vaker voor gekomen? Heeft Noa altijd zo’n sterke eigen mening? En is het ‘normaal’ als je dochter van nog geen 2 jaar al zo sterk weet wat ze wel en niet wil? Als ik erover nadenk laat Noa eigenlijk altijd wel haar eigen mening horen… Bij het ontbijt en ik smeer een boterham met kaas, terwijl zij liever worst heeft, op het kinderdagverblijf als de juffen iets vragen en mevrouw heeft er eigenlijk weinig zin in en als mevrouw geen zin heeft haar tanden te poetsen en ze stijf op elkaar houdt. Natuurlijk krijgt ze niet altijd haar zin, ik hoor jullie al denken.. Maar Noa laat graag horen dat ze ook een mening heeft. En soms is die strijd best lastig, dan heb ik het gevoel dat Noa vervoegd in de peuterpuberteit zit. Lang leve de middagslaapjes!

Hoe doen jullie moeders dat? Of vaders natuurlijk. Hebben jullie kinderen ook zo’n sterk eigen willetje?

Deze blog is eerder verschenen op WIJ à la Mama.

Kim de Wit

Kim (25 jaar) mama van Noa (3) en Maes (0) werkt als Technisch Projectvoorbereider en houdt van een dansje & drankje met haar vriendinnen. Daarnaast probeert ze oneindig veel leuke dingen met haar dochter Noa te doen.

Leave a comment (4)