Help, mijn kind is een moeilijke eter! #Annette

Soms zie ik van die kinderen die gewoon hun hele bord leeglikken en dan zelfs nog om een tweede portie vragen! Wat zijn dit voor kinderen?! Die van mij lijken soms op lucht te leven!

Ik heb alles al geprobeerd. “Kom, Finn, help jij vanavond met eten maken?” Hij glundert van oor tot oor. Met zijn kleine botte mesje staat hij paprika’s te snijden, alsof hij een toekomstige masterchef is. “Welke groente wil je er nog meer in?” vraag ik hem terwijl ik er een uitje bij doe.

Lees ook

“Die gele dingen,” zegt hij, terwijl hij ze meteen op zijn snijplankje legt en in de babymais begint te hakken. Nu ik hem zelf heb laten kiezen wat hij lekker vindt en hij het ook nog eens heeft helpen maken, wil hij vast wel een keer zijn bord leeg eten. Maar nee hoor.

Met lange tanden zit hij met een vork in zijn eten te porren. “Heb geen honger,” zegt hij zeurderig en drapeert zichzelf dramatisch over zijn stoel heen. Zucht. Het avondeten is inmiddels wel ons minst favoriete moment van de dag geworden.

Jonah eet nu hij ouder is zijn bord meestal wel leeg, Finn vrijwel nooit of met enorme, theatrale tegenzin en Sean is in de fase gekomen waarin hij er vooral mee wil smeren. Of het in zijn oren stoppen, zoals zijn laatste fascinatie is. Zelden willen ze hun bord leegeten. Of ze nou mee mogen helpen met koken, hebben mogen kiezen wat we eten, zelfs de belofte van een ijsje achteraf is niet genoeg.

De adviezen van het consultatiebureau helpen ook niet echt veel. “Je moet het eten wel leuk houden, dus nooit consequenties eraan verbinden en ook niet dwingen”, zegt de arts. “Zeg bijvoorbeeld niet dat ze geen toetje krijgen als ze hun eten niet opeten. Dat toetje hebben ze ook hard nodig en daarnaast krijgen ze een verkeerde relatie met eten.” Ja euh, dat is allemaal leuk en aardig, maar er moet toch wat in dat buikje terechtkomen. Hij kan niet alleen maar leven op brood en melk! (Of ijs, koek en snoep als het aan hem ligt).

“Nou, nog twee happen en dan mag je bord naar de keuken”, geef ik maar weer toe. Die twee happen gaan er met tegenzin in en uiteindelijk zegt hij trots: “Klaar!” “Wil je nog een hapje?” vraag ik nog een keer. “Nee, nee, genoeg”, zegt Finn. “Oke, want als je straks in bed ligt ga ik geen eten meer voor je pakken hoor!”, stop ik hem nog toe.

Hij bevestigd nog een keer dat hij absoluut geen honger meer heeft en klaar is met eten. Prima, nog even spelen en dan naar bed. We lezen samen nog even gezellig een boekje in bed, een kusje op z’n wang dan gaat het licht uit. “Mama?” “Ja, Finn?” “Ik heb honger.”

Het is een fase, het is een fase, het is een fase.

Meer blogs lezen van Annette?

Volg je WIJ al op Instagram?

Annette van den Berg

Annette (34) is getrouwd met een rasechte Ier uit Dublin, waar het gezin ook een paar jaar heeft gewoond. Nu zijn ze samen met hun drie kinderen, Jonah Gabriel (6), Finn Frederick (3) en Sean William (1) weer terug in Nederland. Naast freelance schrijver is Annette ook Mama & Baby pilates instructrice om moeders fit door de zwangerschap heen te loodsen en om daarna ook weer goed te herstellen. Schrijven en reizen zijn haar grote passies, al komt ze tegenwoordig niet veel verder dan de dagelijkse ritjes naar school en weer terug.

Leave a comment (1)