Help mijn man heeft griep #Gastblog

Op dit moment ben ik 28 weken zwanger en ik geniet met volle teugen van wat mijn man de ‘zwangerschapsbonus’ noemt. Oftewel: als ik te lui ben om van de bank te komen, doet hij alles voor me. Dat komt mij erg goed uit, want ik ben nogal lui en moe. Alleen momenteel is hij ziek (lees: mannengriep) en als ik ergens niet tegen kan …

Eerst even terug naar mezelf. Nu weet ik niet of mijn moeheid komt door mijn luiheid, mijn zwangerschap of het feit dat ik nog een klein draakje, genaamd Kiki van bijna 17 maanden, heb rondlopen. Ik lig steevast uiterlijk om 21:00 uur in bed, omdat ons ‘wekkertje’ elke dag om uiterlijk 6:30 uur weer af gaat. Gelukkig kan ik in het weekend profiteren van mijn zwangerschapsbonus en doet mijn man de ochtenddienst met Kiki.

Helaas zit de letter r nu in de maand en loopt iedereen om ons heen te snotteren. Kiki was vorige week snotverkouden en dat werd uiteindelijk een virusinfectie in haar keel. Voor ons betekende dit gebroken nachten en een jengelend kind dat de hele dag tegen je aan wilde plakken. Ze is in de afgelopen 17 maanden nog niet zo lang zo ziek geweest. Vreselijk vond ik het! Mijn eigen lontje was korter, omdat ik moe was en ik kon mijn kind niet goed uitleggen hoe het kwam dat ze zich zo beroerd voelde.

 

Iedereen zwak, ziek en misselijk ... #Gastblog
Mama Vera met haar dochter Kiki snotterend op de bank


Ik kwam zelfs tot de conclusie
dat ik een ziek kind vele malen erger vind dan een zieke man. Want als ik voorheen ergens niet tegen kon was het wel een zieke man. Wanneer mijn man zich niet lekker voelde, ging ik het liefst een week ergens anders wonen. Ik geef het toe: ik ben gewoon minder goed in mijn wederhelft verzorgen dan mijn man in het verzorgen van mij.

Maar toen Kiki eindelijk weer wat begon op te krabbelen, begonnen wij samen te snotteren. Ik kreeg eerst een flinke verkoudheid, irritante hoest en zere keel voor mijn kiezen, maar zwanger of niet, ik sla me er doorheen. Toen begon mijn man te snotteren. En ja hoor, daar kwam het: hij voelde zich niet lekker.

Dit resulteert bij hem in een hoop gezucht en gesteun. Elke keer wanneer hij zijn neus ophaalt, wordt dit vervolgd door een diepe, diepe zucht. Mijn man weet dat ik vind dat hij zich aanstelt. En dat vind ik weer erg, want hij voelt zich misschien echt belabberd. Maar dit geeft hem nog niet het recht om overal kledderige zakdoekjes te laten slingeren en zuchtend en steunend door het leven te gaan. 😉

Ik ben weer terug bij af. Ik weet niet wat ik erger vind: een ziek kind of een zieke man. Gelukkig weet ik dat mijn wederhelft zijn mannengriep meestal maar een weekje duurt. Dus na deze week zwaar afzien, kan ik hopelijk nog elf weken genieten van mijn zwangerschapsbonus. Zonder dat mijn man daarover zeurt.

Hoe gaat het bij jullie thuis als jullie griep hebben?

Deze gastblog is geschreven door Vera,  zwanger (28 weken) en mama van Kiki (17 maanden).

Schrijf mee!
Wil jij ook een verhaal of hersenspinsel met ons en andere moeders (to be) delen? Stuur je gastblog (ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl o.v.v. Gastblog en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op WIJ à la Mama.

Meer gastblogs lezen?

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht