Hoe leer je een kind echt bewust en goed te leven? #Sharon

Hoe hypocriet het ook mag zijn, ik vind de dierentuin en kinderboerderij best lastig. Toen ik zelf een jaar of acht was, besloot ik dat ik niet meer naar dat soort plekken of het circus wilde. Ik was erg begaan met dieren en vond het verdrietig ze zo te zien. Mijn ouders respecteerden mijn mening. Ik wilde destijds ook vegetarisch zijn , maar mijn ouders wilde dat ik iets ouder was. Wel deed de vegetarische maaltijd zijn intrede en mocht ik vleesvervangers nemen. Dit leek heel natuurlijk te gaan, maar nu ik zelf moeder ben …

Mijn meisje is alweer bijna 2 jaar en ze vindt dieren het einde! De eerste keer naar de kinderboerderij was een groot succes. Van wat bang in het begin naar alles willen aaien nu. De vrijwilligers zijn liefdevol en ik zie dat er goed gezorgd wordt voor de beestjes. Maar toch knaagt er iets aan mijn geweten. Een missend stuk oor bij een Vlaamse reus, uitgescheurde oormerken bij de geit en allerhande andere onvolmaaktheden die waarschijnlijk goed te verklaren zijn.

Lees ook

Ik leer Marlie om respect te hebben voor alles wat leeft, maar zie te vaak kinderen rondrennen die ronduit gemeen zijn. Uiteraard zonder toezicht en geen ouder of begeleider te vinden. Ik voel me vaak een politieagent daar, omdat de vrijwilligers nou eenmaal ook niet overal tegelijk kunnen zijn. Er lopen wat etterbakjes rond op zo’n dag en ik voel voor de, in mijn ogen, arme dieren.

In het paasweekend besloten we naar de dierentuin te gaan. De laatste keer was lang geleden en elke zonnestraal in Nederland moet je tot je nemen (verantwoord natuurlijk!). Het park lag er prachtig bij en voelde als een mini versie van de keukenhof. Bij elk verblijf dat ik zie voel ik mijn hart wat verder zakken. De ruimte is beperkt en voelt niet echt aan als een (voor zover mogelijk) natuurlijk nagebootst habitat.

Aangekomen bij de chimpansees staart een prachtige oudere aap mij doordringend aan vanaf een boomstronk. Ik voel een brok in mijn keel en loop vlug verder. Mijn meisje geniet zichtbaar van alle dieren, maar staart vooral met open mond van verwondering naar de zeeleeuwen onder water. De ‘water waf waf’ is een feit!

Ik vind het mooi dat ze dieren in het ‘echt’ kan zien. Er zijn immers dieren die misschien over niet al te lange tijd uitgestorven zijn. Ik gun haar die blijdschap en wil dat ze weet waar melk of een ei vandaan komt. Immers … hoe leer je het anders? Boeken zijn mooi, maar de levende versie is het mooiste wat er is.

Ik ben zelf heel bewust met voeding bezig en leef zo veel mogelijk plantaardig. Marlie krijgt wel dierlijke producten. omdat ik onvoldoende kennis heb om een kind in ontwikkeling te begeleiden in een veganistische leefstijl. Ik ben nuchter en heb zelf bakken met (in mijn ogen) foute keuzes gemaakt: dieronvriendelijk eten, zwemmen met dolfijnen, een ritje op een olifant, noem maar op.

Hoe kan je je kind bewust maken van het feit dat het niet zo ‘hoort’. En dat je leert liefdevol om te gaan met alles wat leeft zonder haar dingen te ontzeggen? Hoe zorg je ervoor dat je een basis legt voor betere keuzes zonder je eigen visie door te laten schijnen? Ik hoop dat Marlie straks ook bewuste keuzes maakt, omdat ze daar zelf een bepaalde motivatie voor heeft. En niet achter de massa aan sjokt, omdat dat nou eenmaal een meerderheid betreft. Ik ben geen moraal ridder, maar wel bewust.

Hoe ga jij hiermee om? Herken je dit ook?

Meer blogs van Sharon lezen?

Sharon

Sharon werd afgelopen jaar voor de eerste keer mama van Marlie op drie hoog in Amsterdam. Ze is dolgelukkig met het liefste boefje van het universum. Ze houdt van mensen, dansen en muziek uit alle categorieën en windstreken. Ze heeft mateloos respect voor alle liefdevolle verzorgers van kinderen. Prettig gestoord en intuïtief wat neer komt op een balans zoeken tussen gangsterrap en meditatie. Ze is haar eigen coaching praktijk aan het opzetten in Amsterdam. Ze is reislustig, maar budget blijkt soms een dingetje, vooral met een kleintje. Ze neemt je mee in haar ervaring en emoties van het moederschap en is soms net zo eenzaam onzeker als jij. Hierover zegt ze: "Had ik de wijsheid in pacht dan had je hoogstwaarschijnlijk mijn bestseller in de kast staan. Ik ren in alle 7 sloten en maak veel fouten. Gelukkig ben ik supermama in de ogen van mijn prinses en wordt ze overspoelt door liefde. Uiteindelijk is liefde toch waar het om draait!”

Reageer op dit bericht