Hoe sprongetjes van je kind een monster maken #Sharon

Sprongetje … het is een sprongetje. Ik herinner mij nog de eerste keer dat die term voorbij kwam. Ik geloof dat mijn blik gelijkend was aan een hert in de koplampen van een auto. Nog zo’n goed bewaard ‘geheim’ waar ik nog niet eerder van had gehoord. Al snel wist Google mij meer te vertellen over sprongetjes. Ik stuitte op een kalender met weken, zwarte strepen en donkere donderwolkjes. Wat lacherig verwees ik dat naar het land der fabelen. Lekker naïef …

Ons lieve, blije en schattige meisje veranderde van de ene op de andere dag in een ‘monstertje’. Huilerig, hangerig en absoluut niet willen slapen. Eten was een drama en ze wilde alleen maar aan mama vastgeplakt zitten. Op de inmiddels automatische piloot ging ik mijn lijstje af … Geen koorts, niet ziek, geen tandjes, schone oortjes, geen bizar ruikende luiers, geen heftige indrukken, geen vlekjes of uitslag.

Lees ook

Na een paar dagen was het nog niet beter en besloot ik het internet maar weer te raadplegen. En daar was het weer … hét sprongetje. Uiteindelijk bleek dat wel degelijk iets te zijn. Mijn meisje zat precies in die ‘donkere dagen’ van de kalender en vertoonde het omschreven gedrag. Zou het dan toch waar zijn?

En ja … voor Marlie kloppen die sprongetjes redelijk. Zo ook nu weer, 14 maanden en gefrustreerd, boos en heel snel verdrietig om niks. Slapen wil ze alleen maar tegen mij aan en ik doe zodoende weer de kaas in de vaatwasser en de koffie in de koelkast. Ik ben heel erg moe kan ik je zeggen.

Ik denk dat we gewoon pech hebben, omdat hier de sprong overgaat in een virusje, het virusje overgaat in een heftige indruk, die heftige indruk weer over gaat in een tandje om vervolgens weer in een sprong te gaan. Dat dus. Maar het hoort er nu eenmaal bij en om mijn kleine meisje bij te staan in al deze ontwikkelingen is haar bijstaan het minste wat ik voor haar kan doen. Naast haar kapot knuffelen en met haar te spelen zodat ze alles even vergeet.

Dus in plaats van naar het land der fabelen te verwijzen stuur ik de kalender nu naar nieuwe papa’s en mama’s. ‘Je wordt niet gek’ is dan mijn bijschrift en ‘wees maar lief voor elkaar…’ Die kleine schatjes maken zoveel mee in hun jonge leventje!

Van compleet hulpeloos naar een minimens. Alles is nieuw en ervaren ze als een blank canvas. Bij mij gaf deze kalender nog net iets meer geduld en begrip dan ik al had. En als je weet dat het even pittig is, maar ook weer overgaat raak je ook niet zo onzeker.

Alle scenario’s die je leest of twijfels die er ontstaan maken je rol als liefdevolle verzorger niet veel makkelijker. Dus liefdevolle mama of verzorger … het wordt beter en wees ook lief voor jezelf. Ga er even tussenuit als het kan!

Drink ergens een kopje thee met een vriend(in), ga alleen een blokje om, leef je uit in de sportschool, maak een praatje met je buurvrouw … ventileer! Want mama zijn kan soms wat eenzaam voelen maar geloof me.. . je doet het zóóó goed! Ik ben trots op je lieve mama. Dus glimlach en doorrrrr!

Meer blogs lezen van Sharon?

Sharon

Sharon werd afgelopen jaar voor de eerste keer mama van Marlie op drie hoog in Amsterdam. Ze is dolgelukkig met het liefste boefje van het universum. Ze houdt van mensen, dansen en muziek uit alle categorieën en windstreken. Ze heeft mateloos respect voor alle liefdevolle verzorgers van kinderen. Prettig gestoord en intuïtief wat neer komt op een balans zoeken tussen gangsterrap en meditatie. Ze is haar eigen coaching praktijk aan het opzetten in Amsterdam. Ze is reislustig, maar budget blijkt soms een dingetje, vooral met een kleintje. Ze neemt je mee in haar ervaring en emoties van het moederschap en is soms net zo eenzaam onzeker als jij. Hierover zegt ze: "Had ik de wijsheid in pacht dan had je hoogstwaarschijnlijk mijn bestseller in de kast staan. Ik ren in alle 7 sloten en maak veel fouten. Gelukkig ben ik supermama in de ogen van mijn prinses en wordt ze overspoelt door liefde. Uiteindelijk is liefde toch waar het om draait!”

Reageer op dit bericht