Dag bijten en schoppen. Hallo hysterisch krijsen op de vloer! #Evelinn

Iedereen zegt altijd het is maar een fase en het gaat voorbij, maar ik vind deze fase zo lang duren dat het me regelmatig echt compleet tot waanzin drijft. Ik hou van mijn dochter begrijp me niet verkeerd. Ze kan echt heel lief zijn en heeft gigantisch veel humor voor een tweejarige, waardoor ik regelmatig buikpijn van het lachen heb. Deze goede momenten zijn echt nodig om het een beetje dragelijk te maken. Dat mijn dochter een echt terrorpeuter is zal je vast niet ontgaan zijn in mijn vorige blogs. Na de bijt- en schopfase komen we nu regelrecht in de ik-gooi-mezelf-op-de-grond-en-krijs-alles-hysterisch-bij-elkaar-fase en dat gaat zo!

Ik heb voordat ik mijn dochter kreeg altijd gedacht dat het aan de ouders lag. Dat die ouders hun kind niet strak genoeg hielden, waardoor ze vervelend gedrag gaan vertonen. Maar ondertussen weet ik beter. Deze ouders gaan 9 van de 10 keer door dezelfde hel als wij. We hebben hier te maken met een terrorpeuter en die heeft een enorm sterke eigen wil.

Lees ook

Soms hoop je stiekem dat dingen wel kunnen en je peuter zich gedraagt. Valse hoop natuurlijk maar wat moet je anders? Ik dacht leuk een theatervoorstelling er stond 2+ bij dus dat moet goed komen. Eenmaal aangekomen had ik al spijt, Mylène zag maar 1 ding in de krukjes die daar stonden. Namelijk; een gigantisch apenkooi setting, waarbij ze over alle krukjes kon gaan lopen want ja wie wil er nou stil zitten?!

De kinderen konden limonade krijgen die vol suiker zat en ik hoopte dat alle andere kinderen daar net zo veel bewegingsdrang van zouden krijgen. Maar opnieuw helaas, alle kindjes zaten braaf en lief hun drinken op te drinken. Uiteraard ligt het drinken van mijn kind binnen 30 seconden over de hele vloer, omdat ze in haar enthousiasme het zo uit mijn hand mept. Om mij heen zitten van die schattige ultra blonde meisjes met staartjes die hun moeder geschrokken toefluisteren over dat andere meisje. Mijn dochter dus, want ja zulke dingen doen de voorbeeldig stil zittende meisjes niet.

De voorstelling begint 10 minuten te laat en ik ben dus al 20 minuten in volle strijd met mijn kind. De vrouw begint te zingen en dat lijkt het startsein voor mijn dochter om het eens hard op een krijsend gevecht te zetten, omdat ze op het krukje wil staan en dat van mij niet mag.

De meisjes en hun perfecte vlekvrije geklede mama’s kijken me met grote verbaasde ogen vol medelijden aan. Duidelijk tijd om te vertrekken! Met mijn slap hangende krijsende dochter sta ik op en begin te lopen naar de auto terwijl iedereen het tafereel bekijkt.

Zucht … weer een middag verpest aan strijd. Ik word hier zo moe en verdrietig van. Ik wilde wat leuks doen met haar. In plaats daarvan is het weer een ramp, waarbij ik aangekeken werd als een soort loedermoeder die haar kind niet onder controle heeft.

Het is mooi weer dus we besluiten door te rijden naar het strand. Genoeg plek om te rennen en die tomeloze energie er uit te gooien. We proberen zo’n voorstelling over een jaar (of meer) wel weer, want dit soort dagen maken me snel oud.

Ben jij een mama met een soortgelijke energiebom in huis? Laat je horen, want soms lijkt het wel alsof ik de enige ben. 😉

Meer avonturen lezen van Evelinn? 

Evelinn van Oijen

Evelinn (33) is getrouwd met Stephanie en samen hebben ze een dochter Mylène van bijna 2 jaar. Ze zouden in de toekomst graag een broertje of zusje willen voor Mylène en zijn daarom op zoek naar een geschikte donor om hun gezin compleet te maken. Naast mama is Evelinn Hypnobirth docente en Doula in opleiding. Haar favoriete hobby: lekker uitgebreid koken.

Leave a comment (6)