Ik mis je

Al sinds ik weer aan het werk ben na mijn verlof woedt er een hevige tweestrijd in mij. Ik geniet van werk, de afleiding, bezig zijn, andere mensen. Maar tegelijkertijd mis ik je, ik mis je zo verschrikkelijk hard.

Als ik ’s ochtends de deur achter mij dicht trek voel ik altijd een soort van positieve energie mijn lichaam instromen. Hup de hort op, de auto in, naar kantoor, doen wat ik leuk vind! Op kantoor is het altijd een wirwar van to do’s, mails wegwerken, schrijven, vormgeven, rapportages maken. Ik ben een continue bezige bij en ik geniet ervan, ik ben méér dan mama, ik ben méér dan boekjes lezen, flesjes maken en verzorgen. Ik leef.

Lees ook

Tegelijkertijd voel ik vanaf het moment dat ik die deur dicht trek een intens gevoel van missen. Ik wil eigenlijk niets liever dan de hele dag mijn neus in je nek begraven – je kusjes geven en kietelen – met je stoeien, dansen en lachen. Je bent zo’n genot om in de buurt te hebben. Niks maakt mijn dag mooier dan deze met jou door te brengen.

Hoe kan het dat als ik op werk ben ik alleen maar aan jou kan denken? En als ik dagen thuis ben het werkende leven toch ook altijd lonkt? Hoe dubbel kan het leven zijn.

Ik weet nu, door mijn werk geniet ik INTENS van onze dagen samen, veel meer dan wat ik zou doen als het 24/7 was. En door mijn tijd met jou geniet ik ook INTENS van mijn dagen op werk, waar ik me even meer dan mama voel, maar een vrouw met ambitie, die doet wat ze leuk vind en waar ze goed in is. Hoe mooi is dat? Ik zou het niet anders willen.

Ik mis je … en toch ook weer niet

Lees ook: ‘Waarom ik juist wél fulltime wil gaan werken (ook met een tweeling in huis!)

Magali Schouten

Online editor bij WIJ à la Mama, megatrotse mama van Lukas (18 mnd) samen met papa Tim. Foodlover, kattenvrouwtje en creatieveling wonend in Amsterdam.

Leave a comment (1)