Weer zwanger worden: naar uitkijken of tegenop zien?

Het is nogal een keuze: weer zwanger worden. Vooropgesteld, elke keuze is oké. Ik heb vriendinnen die enorm gelukkig zijn zonder kinderen, compleet zijn met één kindje en anderen waar de derde op komst is. Goed, dat gezegd hebbende, het is spannend!

Bij onze dochter heb ik de eerste zeventien weken overgegeven. Waarom het soms ‘ochtendmisselijkheid’ heet weet ik niet, want het ging de hele dag door. Ik viel het eerste trimester alleen maar af tot ik voor de keuze werd gesteld: je neemt medicijnen die zorgen dat je water en rijstwafels binnenhoudt, of je doet ’t niet en we moeten je over een week of wat opnemen.

Lees ook

Met een week of 28 kreeg ik dermate voorweeën dat na een week complete bedrust werken met 30 weken afgelopen was. Daarna kreeg ik met de bevalling acuut HELLP-syndroom (een ernstige complicatie van zwangerschapsvergiftiging). Na een langzaam en moeilijk herstel ben ik een jaar na mijn uitgerekende datum weer gaan werken. En als klap op de vuurpijl bleek ik het voorstadium van baarmoederhalskanker te hebben. Oftewel, het was niet volgens het boekje.

Inmiddels zijn we 1,5 jaar verder. En het kriebelt weer. Toch, ondanks alles. Vriendinnen om me heen bevallen van geweldige mini-baby’s. We gaan op kraamvisite en ik krijg het mannetje in mijn armen. Een klein, warm, stralend hummeltje. Ons meisje zit naast me op schoot bij mijn vriend, ze wijst en zegt zacht ‘baby!’. Mijn vriend en ik kijken elkaar aan. Onze ogen ontmoeten elkaar, de blikken zeggen genoeg. Stiekem willen we er wel weer voor gaan, maarja …

We zijn nog niet vergeten hoe het was, die eerste zeventien weken, dat eerste jaar na de geboorte. We weifelen en twijfelen.. Met ons en ons meisje gaat het nu ontzettend goed. Wie weet hoe het verloopt, een volgende zwangerschap (als het ons al gegeven is weer zwanger te raken!). Hoe moet dat, al die eerste weken? Stel dat ik weer HELLP-syndroom krijg?  Kom ik er dan weer zo goed bovenop als nu? Durven we het aan?

Stiekem dromen we over een klein hummeltje in huis en onze dochter als grote zus. Het zijn spannende tijden, we praten en praten en weten het nog niet. Binnenkort eerst praten met de verloskundige, met een gynaecoloog. Zoals mijn moeder zegt ‘komt tijd, komt raad’.

Hoe was het voor jou? Gingen jullie voor een tweede na een moeilijke eerste zwangerschap?

Barbara de Vries

Barbara (31) kreeg samen met Olivier in zomer van 2016 een dochter. Ze werkt als docent aardrijkskunde op een middelbare school. Ze is dol op stedentrips, vulkanen en stenen. Hier blogt ze over haar leven als mama, gevuld met uitstapjes, (voor)lezen, koken en lekker eten, huishouden en heel veel was.

Leave a comment (1)