Joyce: ‘Mijn eerste stuntelige bezoek aan het consultatiebureau’

Het informatieboekje ‘Hoe overleef ik mijn eerste bezoek aan het consultatiebureau’ heb ik geloof ik gemist tijdens mijn zwangerschap. Als Indy vier weken oud is, mag ik met haar voor de eerste keer een bezoekje brengen aan het consultatiebureau. Nooit geweten dat je daar nog best wat vaardigheden voor moet beheersen …

Het begint al bij de voordeur van het noodgebouw waar het consultatiebureau in is gevestigd. Een naar buiten-draaiende deur met dranger. Die gaat dus zwaar open. Ik ben nog niet zo handig met het openmaken van zo’n deur en tegelijkertijd proberen de wandelwagen naar binnen te sturen, die ik daarbij ook nog eens over een hoge drempel moet tillen.

Lees ook

Vijf minuten later sta ik met een rood hoofd om me heen te kijken waar ik heen moet, terwijl de zware deur achter mij vrij luid weer in het slot valt.

De assistente heet mij welkom en zegt dat ik Indy helemaal mag uitkleden, op haar luier na. Ah, uitkleden, dat kan ik nu inmiddels gelukkig een stuk beter dan in het begin. Indy mag eerst langs de meetlat gelegd worden en daarna moet ze op de weegschaal. De luier moet nu uit, begrijp ik van de assistente. Dus ik doe de luier uit, vouw hem in elkaar, probeer Indy met één hand tegen te houden en reik met mijn andere hand naar het aankleedtafeltje dat nét iets te ver weg staat.

De assistente zegt dat de luier weer aan mag. Oh … De in elkaar gevouwen luier probeer ik weer netjes uit elkaar te vouwen en doe deze, eveneens met rood hoofd, weer om de billetjes. Terwijl we wachten op de arts, mag ik Indy even in een badcape wikkelen, om haar warm te houden. Badcape? Ja, die heb ik dus ook niet bij me … Ik vind een hydrofiele luier in de tas en wikkel haar daar maar half half in. Onthouden voor de volgende keer, badcape!

Het bezoek aan de arts gaat in beginsel vrij goed, we praten wat over voeding, slaapjes, de bevalling en hoe het met mij gaat. Nét als de arts toe is aan het lichamelijk onderzoek van Indy, zie ik haar hoofdje donkerrood kleuren, terwijl ze haar handjes naast haar gezichtje houdt en de bekende kreuntjes daarbij uitstoot. Oh nee … niet nu! Maar er is geen houden meer aan en de geur is onmiskenbaar.

Toch gaat het lichamelijk onderzoek door, mét volle luier. Wanneer deze betreffende luier toch echt even af moet, zegt de arts tegen mij: “ U moet maar even de billendoekjes en een schone luier  pakken.” Op dat moment realiseer ik me dat ik de luiertas nog in de aankleedruimte heb laten staan. Dit gaat soepel …

Na het lichamelijk onderzoek vindt Indy het ook wel welletjes geweest. Het is tenslotte weer hongerrrr-tijd, dus een goed afrondend gesprek met de arts zit er niet meer in. We worden overstemd door het gehuil van de kleine dame.

Gelukkig mogen we gaan, dus ik kleed Indy in de aankleedruimte weer aan en pak alles weer in om onderweg te gaan. Oh ja, zegt de assistente, of we volgende keer de wandelwagen buiten willen laten staan. En ook dat was mij niet bekend, mijn derde “het spijt me”-momentje van het afgelopen half uur. Ik voel me op dit punt toch wel beetje een nitwit.

Enigszins beschaamd sta ik even later weer buiten. Mijn onzekerheid steekt de kop weer op: “Wat zullen ze wel niet van me denken? Kom ik nu niet dom over? Wat voor onvoorbereide moeder ben ik … Had ik dit of dat kunnen weten of anders kunnen doen? Hoe voorkom ik dit de volgende keer …” Terwijl ik het pad af loop zie ik een mevrouw met kind aankomen, richting de voordeur van het noodgebouw. Ook zij heeft hier ruzie mee. Voel ik me toch mooi gelijk weer een stukje beter …

Geschreven door Joyce.

Schrijf mee!
Wil jij ook een verhaal of hersenspinsel met ons en andere moeders (to be) delen? Stuur je gastblog (ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl o.v.v. Gastblog en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op WIJ à la Mama.

Meer gastblogs lezen?

Wil jij ook een bijzonder verhaal of hersenspinsel met ons en andere moeders (to be) delen? Stuur je gastblog (ongeveer 500-800 woorden) naar redactie@wij.nl o.v.v. Gastblog en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op onze site!

Leave a comment (2)