‘Klim alsjeblieft een keer op die vensterbank’

Arya staat op de bank naar buiten te kijken. Heel voorzichtig doet ze een been omhoog en lijkt ze aanstalten te maken om op de vensterbank te klimmen. Terwijl de meeste moeders dat hun kind verboden zouden hebben, doe ik alsof ik niks zie en hoop ik dat ze de stap durft te zetten. 

Het klinkt misschien heel raar uit de mond van een moeder. Want moeders horen toch overal gevaar in te zien? En constant bang te zijn dat hun kind veel te grote risico’s neemt en valt. Maar bij ons is het juist andersom. Ik hoop dat Arya wat meer risico’s gaat nemen, dat ze uit haar comfort zone stapt en nieuwe dingen durft te proberen. En ja, dan neem ik de blauwe plekken graag op de koop toe.

Lees ook

Arya is een verschrikkelijk onzeker meisje. Toen ze baby was durfde ze niet vanuit zit naar kruiphouding te gaan, omdat ze 1 keer op haar neus gevallen was. Ook loslopen duurde erg lang, niet omdat ze het niet kon (aan de hand liep ze zo vanaf huis mee naar het winkelcentrum een stuk verderop), maar gewoon omdat ze het niet durfde. En als ze nu al zo onzeker is, terwijl ze alleen maar mensen om zich heen heeft die haar aanmoedigen, hoe moet dat dan later als ze ook nog genoeg minder lieve opmerkingen zal krijgen?

Ze hoeft van mij echt geen heel erg enge dingen te durven. Maar ik zou het fijn vinden als ik haar eens van de eetkamertafel zou moeten plukken. Of als ze zelf het trappetje naar haar geliefde glijbaan op zou klimmen. Of als ze gewoon zonder aanmoediging van mij iets meer van de wereld (lees de speeltuin) zou gaan ontdekken. Want hoe graag ik dat kleine handje ook vasthoud, sommige dingen zal ze toch alleen moeten gaan doen.

Arya’s voetje hangt ondertussen over de leuning van de bank en staat bijna op de vensterbank. Toch besluit ze het maar niet te doen. Ze gaat weer op haar billen zitten en gaat rustig door een boek heen bladeren. Ze is zich er helemaal niet bewust van dat ik haar zo nauwlettend in de gaten hield, want als ze dat wist had ze haar poging sowieso gestaakt. Dus voor nu blijf ik haar maar aanmoedigen waar ik kan en ben ik enorm trots op alle dingen die ze wél al durft!

Lidewij Timmermans

Lidewij (25) is getrouwd met Raymond en thuisblijfmama van hun dochtertje Arya. Samen hebben ze ook nog drie harige kattenkindjes. Op babyotheek.wordpress.com schrijft zij boekrecensies over baby- en kinderboeken.

Leave a comment (9)