Laat de liefde spreken! Doe je mee?

Het is zaterdagochtend. Ik loop gespannen rond in mijn kale appartement vol verhuisdozen. Vandaag is het zover, we gaan verhuizen! Mijn eenjarige zoontje hangt dromerig aan mijn arm. In mijn ooghoek zie ik mijn peuterdochter een doos opentrekken. ‘Lieverd laat dat maar dicht’, roep ik haar toe. ‘Ja maar mam, ik wil een spelletje doen’, roept ze beteuterd. Ik vertel haar dat de spelletjes zijn ingepakt. Een driftbui volgt, alles is stom en ze geeft een schop tegen de doos aan. Ik zucht. Plots voel ik een warme hand op mijn schouder. Het is mijn man met een kop thee. ‘Ga jij maar even stoom afblazen’, zegt hij in mijn oor. 

Niet veel later arriveert mijn moeder en neemt mijn slaperige baby en dwarse peuterdraak mee voor een oppasochtend. ‘Het komt allemaal goed lieverd’, roept ze mij bij het weggaan nog liefkozend toe. Ze heeft gelijk. First thing first. Als de kinderen weg zijn, arriveert ons verhuisteam, bestaande uit wat vrienden en familie. Mijn beste vriendin ziet mijn gespannen gezicht direct. ‘Je hebt zeker nog niet gegeten? Hier.’ Ze stopt mij een banaan toe. Ik zwijg en eet die lachend op.

Het circus begint en binnen no-time
is ons appartement leeg. Voor ik het weet rijden we met een volgeladen vrachtwagen naar ons nieuwe huis. Mijn schoonmoeder staat al in de deuropening en heeft voor de gein een theedoek om haar hoofd geknoopt. Gewapend met een poetsdoek staat ze op ons te wachten. We schieten allemaal in de lach. Gek mens!

Lees ook

In een razend tempo worden onze spullen naar binnengebracht. Onze schoonmaak-rambo stoft en boent waar nodig wat voorbijgaande spullen schoon en ik hoef enkel te wijzen waar ik alles wil hebben. Waarom was ik ook alweer gestrest?

Een paar uur later kijk ik, hangend tegen een stapel verhuisdozen, toe hoe mijn man, zwager en beste vriendin zich blij op koffie en taart storten. Ondertussen herstelt mijn vader met een likje verf wat blusschade en zie ik mijn schoonvader met vuilnis sjouwen in tuin. Dan hoor ik de stem van mijn moeder en zie ik hoe mijn peuterdochter met haar lipjes op elkaar geperst een nieuwe kamerplant half schrapend over de vloer naar binnen tilt. Vanuit de armen van mijn moeder gilt mijn zoontje en als hij mij ziet, krijg ik een grote grijns te zien. Nog met het zweet op mijn voorhoofd word ik ineens gevuld met een gevoel van warmte en trots. Wat zijn deze mensen toch lief!

’s Avonds als de kinderen in bed liggen en ik onder het genot van een wijntje een doos uitpak, denk ik na. Hoe kan ik deze lieve mensen toch bedanken? Ik wil iets laten bezorgen bij ze. Wacht, het is binnenkort Valentijnsdag en ik heb heel veel foto’s gemaakt vandaag! Ik pak mijn mobiel en ga naar Greetz.nl. Ik maak voor iedereen die vandaag geholpen heeft een persoonlijke Valentijnskaart. Ik voeg per kaart een foto van de verhuismiddag toe en schrijf aan de binnenkant hoeveel ik ze lief heb. Ik heb dat eigenlijk nooit goed tegen ze gezegd. Hoog tijd dus!

Mijn man verdient een extraatje, want met een stresskip als ik heeft hij de afgelopen weken veel te verduren gehad. Voor de grap maak ik voor hem een anonieme kaart. Op Greetz.nl zie ik dat je ook een doos met een helium ballon kan bestellen. LEUK! Haha, ik wil zijn gezicht wel eens zien als hij die doos opendoet.

‘Wat zit je toch de hele tijd op je telefoon te doen’, roept mijn lieverd. Ik schrik op en zeg dat ik even wat mail moest beantwoorden. Ik loop naar hem toe en fluister dan: ‘Ik heb je lief, oneindig veel.’ Ik zie een glinstering in zijn ogen. Een innige kus volgt. Zucht.

Wat is het toch mooi als de liefde spreekt, vind je ook niet?

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht