Dit is waarom je pas na een week kraamvisite moet ontvangen …

Na een jaar proberen, negen maanden zwangeren, uren weeën opvangen en minuten persen is het moment daar: je gaat je langverwachte wondertje ontmoeten. Terwijl jij uitgeput en besmeurd met bloed en poep a-sexy met je benen wijd op de behandeltafel ligt te wachten tot je weer fatsoenlijk (althans, dat hoop je) van onder wordt dichtgenaaid, wordt er een krijsende gremlin op je borst gelegd.

Je bekijkt zijn met rood/witte smurrie beplakte haartjes, het zijn de mooiste haartjes die je ooit hebt gezien. Je streelt de rimpels en vouwen in zijn gezichtje, het zijn de schattigste rimpels ter wereld. Je kijkt in zijn blauwgrijze schele oogjes, de wonderbaarlijkste oogjes ooit. Je zwijmelt weg, hij is gewoon perfect, de aller-allermooiste baby ter wereld, dat ziet iedereen. Toch?

Lees ook

Niet dus. Pasgeboren babys zijn kleine, schattige, lieve schepseltjes. Maar ze zijn niet mooi. Iedereen ziet dat, behalve de kersverse ouder(s). Maar iedereen ‘aaht en ooht’ mee, want het is maatschappelijk nou eenmaal niet geaccepteerd om iemand te feliciteren met de geboorte van de nieuwe lelijke spruit – hij is nog lelijker dan zijn broer was!

Gelukkig duurt het maar een dag of acht tot dat lieve, maar o zo lelijke monstertje zich ontpopt tot een wonderschone baby zonder smurrie, korsten, rimpels, vouwen en verfrommeld punthoofd.

Dus wil je niet liegen, maar ook niet verbannen worden, ga dan pas op kraamvisite na de eerste week. Dan kun je oprecht aah’en en ooh’en en samen wegzwijmelen bij dat perfecte beeldschone minimensje.

Oh enne, guilty as charged. Ook mijn baby’s waren de allermooiste creaties toen ze geboren werden. Tot ik achteraf de foto’s bekeek… 😉

Rianne Zeyrek

Mama van Amber (13), Dilay (8), Ferhat (4), Miran (2), Baran (1) en getrouwd met Serkan. Samen met haar man runt ze een pizzeria. Ze is net iets chaotischer, trager, slordiger dan de gemiddelde mama en er valt dan ook altijd iets te beleven in haar drukke, maar gezellige gezin.

Leave a comment (20)