‘Lieve medemens, namens alle jonge moeders wil ik dit tegen je zeggen’

Lieve medemens, met name de medemens van middelbare leeftijd en ouder …

Er moet me iets van het hart. Ik behoor sinds ruim een jaar tot de gelukkigen die trots met een kind in de rondte paradeert door winkels, straten, markten en andere openbare gelegenheden. Er is al veel vaker over geschreven en geklaagd, maar ik ga nu direct de vraag stellen aan degenen die het betreft.

Lees ook

Niet een, maar meerdere vragen. Want mijn eigen generatie, categorie, leeftijdgenoten of hoe je het wil noemen, vertoont dit gedrag niet. Wij leven in een soort parallel universum, waarin we elkaar met een blik begrijpen en over het algemeen respecteren. Maar de volgende generatie … Daar snappen we geen bal van. Misschien helpt het om onze generaties wat dichter bij elkaar te brengen en de ergernis van jonge moeders wat te verminderen.

#1. Zijn jullie van mening dat een kind een soort algemeen bezit is?

In een gemiddeld rondje winkelcentrum of supermarkt komt het minstens een keer voor dat een persoon op leeftijd, of gerust bejaard, het nodig vindt om de wang van mijn kleintje aan te raken, haar arm vast te pakken of allebei tegelijk.

Natuurlijk vind ik het gezellig als u even met mijn kleintje kletst en naar haar kijkt, ik ben apetrots dus dat deel ik graag. Maar ongevraagd aan haar zitten? Excuse me, in mijn optiek is een kind een minimensje, dat ook een eigen space heeft. Hoe zou u het vinden als ik u eens even lekker bij de wang zou pakken, zomaar uit het niets?

#2. Zijn jullie alwetend als het over het geslacht van kinderen gaat?

In zo’n zelfde rondje winkelcentrum of supermarkt gebeurt het mij minstens drie keer (en op topdagen wel zes keer) dat mijn dochter voor het verkeerde geslacht wordt aangezien en dan met name weer door dezelfde generatie medemensen als onder #1.

Ook al hangen er roze speeltjes aan de wagen, heeft ze roze kleertjes aan of slofjes met bloemetjes erop, keer op keer wordt er uitgeroepen dat het toch zo’n vrolijk jongetje is. U zou het vast ook niet prettig vinden als ik u voor een aardige meneer zou uitmaken, omdat u kort haar heeft en een bruine jas draagt. En omdat het toch zo lastig te zien is of u een jongetje of een meisje bent.

#3. Hoe verwachten jullie in vredesnaam dat we reageren als u ons kind voor het verkeerde geslacht uitmaakt?

Moeten we maar meespelen? Moeten we er iets van zeggen? Ik ben totaal in de war. Als ik meespeel, is dat niet aardig tegenover mijn kind. Ik bedoel, in deze tijd waarin gender neutraal hip is, past het allemaal wel, maar ze is en blijft een meisje. Echt. Net nog gecheckt.

Bovendien weiger ik mijn kind uit te dossen als Barbie, omdat blauw en groen haar fantastisch leuk staan. Als ik er iets van zeg, levert dat een verontwaardigde bejaarde op. “Ach, dat is ook zo lastig te zien”. Zeg dan gewoon dat u het zo’n vrolijk kindje vindt en laat het geslacht achterwege. Ik blij, u blij.

#4. Vinden jullie onze generatie überhaupt wel capabel om kinderen op te voeden?

Getuige de vele betweterige opmerkingen die ons jonge moeders om de oren vliegen op een gemiddelde winkelmiddag. Variërend van te warm, te koud, te veel honger, te veel dorst, te moe. Eigenlijk maakt het antwoord op de vraag niet uit. Want wist u dat wij jonge moeders, net als u vroeger, een gratis moedergevoel bijgeleverd hebben gekregen bij de geboorte van onze spruit? En dat wij dus bijna automatisch capabel zijn om voor ons kind te zorgen?

We doen onze stinkende best om ervoor te zorgen dat ons kleintje niet te warm en niet te koud is aangekleed en goed eet en drinkt. En slapen, tja, dat is altijd een hot item met baby’s, maar dat was vast in uw tijd ook al zo.

Lieve medemens, als u zou proberen om wat rekening te houden met de bovenstaande punten, is het rondje supermarkt of winkelcentrum van ons jonge moeders meteen een stuk plezieriger. En dat van u ook, want dan kijken wij minder chagrijnig uit onze ogen 😉

Lees ook: ‘Opvoeden is al lastig zat, bemoei je er niet mee’

Monica

Monica (30 jaar) samen met Jeffrey de trots ouders van hun eerste prinsesje. Ze werkt in de jeugdhulpverlening en houdt van schrijven, haken, lezen, sporten en fotograferen. En propt het liefst al deze dingen in een week.

Leave a comment (2)