Maak ruimte voor de zwangere buik! #Giulia

Jarenlang heb ik het me afgevraagd: hoe zou het voelen om een zwangere buik te hebben? Zou je dan ook echt zo achter die buik aanlopen? Zou je je realiseren dat je lichaam in een andere richting is gegroeid? Inmiddels weet ik het antwoord op die vragen maar al te goed. Ik voel me steeds verder verwijderd van het aanrecht en deurgaten zijn regelmatig te klein. Maak ruimte voor de buik!

Stiekem wist ik wel al een klein beetje hoe het zou voelen om met een dikke buik rond te lopen. Wegens prikkelbare darmen zag mijn buik er namelijk al jaren regelmatig uit alsof ik een paar maanden zwanger was. Ik heb vaak genoeg felicitaties ontvangen of de vraag gekregen of dat nu zwaarder is, sporten met z’n tweetjes.

Lees ook

Natuurlijk wist ik dat het anders zou zijn als die buik gevuld zou zijn met baby in plaats van lucht! In de eerste maanden van mijn zwangerschap kon ik me er echter nog weinig bij voorstellen. Terwijl ik douchte wreef ik over mijn buik en vroeg me af of ik ooit zo’n buik zou krijgen zoals ik altijd bij andere vrouwen zag. Zo’n prachtige strakke ronde buik!

Aan het begin van het tweede trimester begon mijn buik wel wat uit te zetten, maar ik kon ‘m met gemak intrekken door mijn adem in te houden. Helaas, nog steeds lucht dus. Pas na 20 weken kreeg ik een zwanger buikje en wat was ik er trots op! Maar in de weg zitten, dat deed het absoluut nog niet.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat ook nu nog wel mee vind vallen. Die fase waarin alles wat op de grond valt voor eeuwig verloren is, heb ik met ruim 34 weken nog niet bereikt. Hoewel bukken ietsje moeizamer gaat, vind ik het nog geen probleem. Wel merk ik al een tijdje dat mijn gezicht schoonmaken niet meer zo handig is! Die wastafel zit behoorlijk in de weg om mezelf zonder lenzen in de spiegel te kunnen zien.

Net als het aanrecht overigens. Op de een of andere manier kom ik steeds verder van het fornuis af te staan! Gelukkig is dat eerder grappig dan vervelend. Wie weet piep ik over een paar weken wel anders, als mijn armen opeens te kort blijken te zijn!

Echter, vind ik het voor nu vooral hilarisch dat ik soms niet in de gaten heb hoe groot mijn buik is. Wel als ik aan de wastafel of het aanrecht sta, maar niet als ik ergens langs moet. Regelmatig bots ik tegen een deurpost op, omdat manlief in de weg staat en ik er met mijn buik niet mee tussen blijk te passen. Dan maak ik onbewust toch ruimte voor die buik en bots met mijn rug tegen het kozijn of de muur. Oeps!

In een restaurant denk ik mezelf ook wel even tussen de stoelen door te kunnen wurmen, maar dat gaat niet meer zo gemakkelijk als eerst! Net zoals naar buiten glippen door onze achterdeur zonder dat de katten hun kans grijpen: die deur moet steeds verder open om ‘the bump’ erdoor te laten.

Op de fiets stappen is een dingetje geworden. Ik heb nooit in de gaten gehad dat ik daarbij best een stuk naar voren leunde om me af te zetten, maar sinds er een buik tussen mij en het stuur in zit, realiseer ik me dat maar al te goed. Opstappen doe ik nu heel voorzichtig, want anders zit er zomaar een stuur in mijn baby!

Echt vervelend is het niet en al zou het dat wel zijn: ik ben apetrots op mijn buik! Waar ik me vroeger druk maakte om elk grammetje extra op de weegschaal en mijn opgeblazen buik angstvallig introk in het bijzijn van anderen, vind ik mezelf nu misschien wel mooier dan ooit. Zelfverzekerd ben ik nooit geweest als het op mijn uiterlijk aankomt, maar eerlijk is eerlijk: mijn zwangere zelf bevalt me wel.

Meer blogs lezen van Giulia?

Giulia

Giulia (26) is zwanger van haar eerste kind (uitgerekend juni 2019), getrouwd met Kevin en samen met hun twee katten Samba en Rumba wonen ze in het Limburgse Weert. In het dagelijks leven werkt Giulia als freelance tekstschrijver, blogger en yoga-instructrice. Ze schrijft over uiteenlopende onderwerpen, maar tegenwoordig is haar favoriete onderwerp toch wel het kleine meisje in haar buik!

Leave a comment (1)