De gedachten van een mama van drie #Gastblog

Op het moment dat ik wist dat ik zwanger was van nummer drie begon ik te twijfelen over mijn skills als moeder. Ik kon me vooraf niet voorstellen of bedenken hoe het zou zijn om moeder te zijn van drie kinderen. Ik zag gedurende mijn zwangerschap dan ook allerlei uitdagingen voor me:

– Worden Zara en Daan ’s nachts niet wakker als hun zusje wakker is?
– Ben ik wel goed genoeg als moeder van drie kinderen?
– Zal ik van ons derde kind net zoveel houden als van Zara en Daan?
– Wanneer is er tijd voor mijn man, voor onze relatie straks?

Lees ook

Deze twijfels maakte ik heel groot in mijn hoofd. Ook zag ik toen regelmatig moeders met drie kinderen waar het chaos was; een schreeuwende moeder, jankende kinderen, een moeder die er uitzag alsof ze jaren niet had geslapen …

Op die momenten begon ik te twijfelen en keek ik terug naar mijn jeugd. Naar hoe mijn moeder het heeft gedaan als moeder van vijf kinderen. Hoe fijn ik het heb gehad als oudste dochter, nooit iets te kort ben gekomen in aandacht of andere behoeften. Hoe prettig het was met zoveel gezelligheid in huis en hoe gezellig de feestjes nu zijn met alle broers en zussen bij elkaar. De avonden dat ik uit de kledingkast van mijn zus een leuk shirtje vond om aan te trekken als we gingen stappen. Of toen we kleiner waren
gezellig samen konden buitenspelen.

Maar ook hoe leuk ik het vond om mijn moeder te mogen helpen toen mijn broer en zus nog een baby waren. Ik realiseer me dat het vroeger bij ons thuis niet perfect was, maar dat het daar eigenlijk niet om ging. De aandacht en liefde die we kregen en de band die we als gezin hadden was meer dan genoeg voor mij. Als mijn ouders even niet wisten hoe ze iets moesten aanpakken qua opvoeden dan heb ik daar niets van gemerkt.

Nu mijn derde er is, valt het mij alles mee. Elke dag zijn er momenten om van te genieten en waar ik met veel trots naar kijk. Ik ben gelukkig geen slechte moeder zoals ik me vooraf had bedacht. Alle problemen die ik me vooraf had bedacht, bestaan eigenlijk niet echt of zijn helemaal niet zo erg. De ‘moederkwaliteiten’ die ik gebruikte voor Zara en Daan, kan ik ook inzetten nu Lize er is. En de uitdagingen die ik tegenkom, kan ik samen met mijn man oplossen op een manier die fijn is voor ons gezin.

Mijn oudere kinderen genieten van hun zusje. Ze zijn de meest trotse zus en broer die je maar kunt bedenken en mijn grootste helpers. Als Lize slaapt heb ik aandacht en tijd voor Zara en Daan en ’s avonds als ze allemaal slapen kan ik iets doen waarvan ik zelf weer kan opladen. Mijn man en ik genieten dan samen van een wijntje. Of als we in de auto zitten, alle kids zijn heerlijk stil, dan hebben wij de tijd om even bij te kletsen of samen te lachen over bijvoorbeeld een opvoedblunder. Ook de liefde die ik heb voor Zara en Daan, heb ik net zoveel voor Lize.

Het blijft toch bijzonder hoe die liefde er opeens is zonder dat Lize of ik daar iets speciaals voor hebben gedaan. Ik hoop dat als mijn man en ik samen oud zijn, we op ons balkonnetje zitten met een wijntje in de zon en dat we terug kunnen kijken op hoe leuk deze periode was met jonge kinderen. Hoeveel plezier we hebben gehad als gezin met drie kinderen. En hoe goed we het hebben gedaan als ouders.

Niet omdat we nooit fouten maakten, maar gewoon omdat er meer dan genoeg liefde, plezier en gezelligheid was voor iedereen in ons huis. Een prachtige missie toch?

Deze gastblog is geschreven door Sanne Daphne Buijsrogge-Ruijs (mama van Zara, Daan en Lize)

Schrijf mee!
Wil jij ook een verhaal of hersenspinsel met ons en andere moeders (to be) delen? Stuur je gastblog (ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl o.v.v. Gastblog en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op WIJ à la Mama.

Meer gastblogs lezen?

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht