Mama zijn met chronische pijn is niet fijn #Sharon

Ik ben opgegroeid met een zieke moeder. Toen ik één jaar was werd bij haar acute reumatoïde artritis geconstateerd. Dit hield in dat ze in enkele maanden van vol in het leven, naar een leven in een rolstoel ging. Hoezeer ik ook goed terecht ben gekomen, heb ik toch veel moeten missen.

Een dagje ziekenhuis was voor mij gebruikelijker dan naar de speeltuin. Als kind pas je je gemakkelijk aan, zo ook aan de ruimte die er voor je is. Mijn grootste schrikbeeld was om hetzelfde pad als mijn moeder te moeten bewandelen.

Lees ook

Ik ben geen klager en ren vaak mijn eigen grenzen over. Achteraf gezien had ik vanaf mijn vijfde maand zwangerschap een forse bekkeninstabiliteit, zoals ik al eerder schreef. Dit gecombineerd met hypemobiliteit en een virus met dezelfde eigenschappen als de ziekte van Pfeiffer. Maar wat ik ‘achterwege’ liet is dat ik nog steeds elke dag pijn heb.

Na veel onderzoeken, behandelingen, foto’s, MRI en twintig specialisten, is nog steeds niet helemaal duidelijk wat er zich in mijn rug en bekken afspeelt. Daarbij zakt er om de zoveel weken een wervel naar binnen, waardoor ik scheef loop en de pijn aanzienlijk intensiveert. Niets is vanzelfsprekend en van tevoren kan ik niet altijd inschatten hoe de dag zal verlopen.

De beelden die mij blijven achtervolgen geven een kijkje in mijn wereld. Dat ik een huilende Marlie niet uit haar bed getild kreeg, haar niet op kon tillen van de grond toen ze gevallen was, dat ik op slechte dagen amper kan spelen omdat ik niet op de grond kan zitten.

Ik kan niet de actieve moeder zijn die ik wil zijn. Ergens wilde ik niet toegeven aan het feit dat mijn conditie wel eens blijvend kan zijn. Maar na ruim twee jaar aanmodderen, heb ik sinds deze week medicatie voor chronische pijn.

En daar staat het …  zwart op wit: “Sharon kan wel eens blijvend ziek zijn.” In mijn beleving zijn er best veel mama’s die klachten overhouden na de zwangerschap en bevalling. Ergens mag je daar niet over klagen, want je hebt immers het grootste geschenk mogen ontvangen … je kind(eren). Dat je overvloeit van liefde voor je kind, maar toch regelmatig constateren moet dat het tegen een hoge prijs is, wordt (zo merk ik) sociaal niet geaccepteerd.

De medische wereld schaart alle klachten al snel onder ‘het hoort erbij’ en ‘wen er maar aan.’ Volkomen onterecht en zeer onjuist tegenover de vrouw die haar tijgerstrepen en veranderde moederlijf omarmt, maar ergens dat onbestemde gevoel houdt dat er iets niet klopt. Ik ben benieuwd naar de percentages van incontinentie (in mindere dan wel meerdere mate), verzakkingen, pijn bij intimiteit en aanhoudende rug- en bekkenklachten, wanneer alle moeders open en eerlijk mogen zijn.

Ik hoop dat ik mijn dochter de mooiste jeugd kan geven binnen de beperkende factoren. Ik hoop dat ze niet dezelfde dienstbare levensvisie op zich neemt als ik. Dat ze zich niet zal inhouden om zaken te bespreken, omdat ze mij niet wil belasten. Liefde en oprechte aandacht zijn het belangrijkste naast voeding om op te groeien tot een evenwichtig mens, maar herinneringen maak je toch echt samen … ♡

Meer blogs van Sharon lezen?

Volg je WIJ al op Instagram?

Sharon

Sharon werd afgelopen jaar voor de eerste keer mama van Marlie op drie hoog in Amsterdam. Ze is dolgelukkig met het liefste boefje van het universum. Ze houdt van mensen, dansen en muziek uit alle categorieën en windstreken. Ze heeft mateloos respect voor alle liefdevolle verzorgers van kinderen. Prettig gestoord en intuïtief wat neer komt op een balans zoeken tussen gangsterrap en meditatie. Ze is haar eigen coaching praktijk aan het opzetten in Amsterdam. Ze is reislustig, maar budget blijkt soms een dingetje, vooral met een kleintje. Ze neemt je mee in haar ervaring en emoties van het moederschap en is soms net zo eenzaam onzeker als jij. Hierover zegt ze: "Had ik de wijsheid in pacht dan had je hoogstwaarschijnlijk mijn bestseller in de kast staan. Ik ren in alle 7 sloten en maak veel fouten. Gelukkig ben ik supermama in de ogen van mijn prinses en wordt ze overspoelt door liefde. Uiteindelijk is liefde toch waar het om draait!”

Leave a comment (3)