Mama’s eerste nachtje weg zonder papa en zonder jou (slik)

Het is zover, ik ga gezellig met mijn schoonmoeder een nachtje weg. Ruim 3 maanden geleden hebben we tickets gekocht voor een musical inclusief hotelovernachting, een leuk vooruitzicht om er eens lekker op uit te gaan. Even geen dag op de vloer doorbrengen om met mijn dreumes te spelen. Even geen heen en weer gevlieg van de ene kant van het huis naar de andere kant om in dienstbaarheid van de kleinste in huis te staan. Even niet na 19.00 uur uitgeteld op de bank komen te zitten wanneer de kleine in bed ligt.

In de ochtend zijn we nog gezellig met z’n drieën. We fietsen naar de bakker voor verse broodjes om daarna heerlijk te brunchen. Iets wat we elk weekend doen, maar vandaag met meer aandacht, want over een uurtje laat ik mijn twee belangrijkste personen “achter”.

Lees ook

Na de brunch breng ik de kleine lekker naar bed voor zijn middagslaapje. Ondanks dat hij nog niet met duidelijke woorden praat, lijkt het alsof hij weet dat mama weggaat. Hij blijft me heerlijk knuffelen en in zijn dreumestaal vertelt hij het hoognodige.

Maar dan wordt het werkelijkheid en sta ik op het punt om de deur uit te gaan. Een dikke knuffel van mijn man en de nodige smakkerds en ik zit op de fiets richting mijn schoonmoeder om daarna door te gaan naar het station. Ik betrap mezelf erop dat ik niet zonder ze wil in het weekend, maar geef mezelf even die trap onder mijn kont. Ik ben er altijd, dit ene weekend buiten de deur is een luxe gegeven. Dus genieten maar.

We vermaken ons de hele dag met het reizen, kletsen, wandelen, drinken en eten. Het kletsen is iets wat we altijd met gemak hebben gedaan, maar sinds de geboorte zijn onze gesprekken toch ietwat anders geworden. Zowel oma als mama worden om het minste geringste afgeleid door de kleine man. Quality time is ook van belang met anderen dan je partner. 😉

De dag vliegt voorbij en voor ik het weet zitten we in het theater. De mannen waren er door de dag heen in mijn hoofd wel bij, maar meer op de achtergrond en met vlagen. Ik had het toch ‘te druk’ in een hele andere omgeving dan het thuisfront. De voorstelling begint en in plaats van mijn volle aandacht bij de show te houden, dwalen mijn gedachten nu af naar thuis.

Ik word overmand door een sterk gevoel van gemis en zou nu heel graag de kleine man in mijn armen willen hebben om daarna met mijn grote man lekker op de bank te hangen. Iets wat altijd heel vanzelfsprekend lijkt en waar je niet meer bij stil staat. Maar waarvoor ik letterlijk even naar de andere kant van het land moest gaan om dat weer te koesteren.

Hoe heerlijk was het dan ook niet om de volgende dag weer thuis op de vloer te liggen om mijn dreumes op me te laten klimmen. Om weer alle kanten op te vliegen om de avond lekker vrij van het huishouden op de bank te kunnen zitten. Om hem zoals elke avond naar bed te brengen, met wederom het hoognodige geklets. Ja lieverd, mama heeft jou ook gemist en slaapt vannacht gewoon thuis!

Deze blog is geschreven door Sharon, mama van Nikai (1).

Schrijf mee!
Wil jij ook een verhaal of hersenspinsel met ons en andere moeders (to be) delen? Stuur je gastblog (ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl o.v.v. Gastblog en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op WIJ à la Mama.

Meer gastblogs lezen?

 

Wil jij ook een bijzonder verhaal of hersenspinsel met ons en andere moeders (to be) delen? Stuur je gastblog (ongeveer 500-800 woorden) naar redactie@wij.nl o.v.v. Gastblog en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op onze site!

Reageer op dit bericht