Mama’s wapen, waardoor je kinderen ineens gaan opruimen #Annette

Vroeger vond ik ze zo onmenselijk. Ouders die rigoureus met een stofzuiger door het huis stormden en boven het gebrom uitriepen “als het op de grond ligt, dan zuig ik het op!”Als bange eekhoorns die hun hele notenvoorraad zien verdwijnen, scharrelden we al ons speelgoed razendsnel bij elkaar en dan maar hopen dat er niet nog een schoentje van de pop of een puzzelstukje in de slang zou verdwijnen.

Met twee kleine bendemakers en een derde in wording, ligt de grond dagelijks bezaaid met speelgoed en crea spullen. Mijn oudste zoon is gek op spullen verknippen, van doodgewoon papier tot aan zijn haren en alles ertussenin. De middelste zoon speelt graag met bouwstenen, waarbij er nog meer door de kamer vliegt dan dat er gebouwd wordt.

Lees ook

Tuurlijk zou ik ze heel gedisciplineerd aan tafel met een stukje speelgoed per keer kunnen laten spelen, maar we zijn nou eenmaal niet de Von Trapp familie. Onderdeel van het spelen vind ik dat ze zich lekker kunnen verliezen in hun spel. Opruimen doen we wel zodra ze klaar zijn met spelen, of wanneer ik dus wil gaan stofzuigen.

Lang geleden (toen ik nog energie had), nam ik de moeite om alles samen met de kinderen stukje voor stukje op te ruimen en compleet te houden. Inmiddels ben ik mijn eigen ergste nachtmerrie van vroeger geworden. Ik heb de puf niet meer om tig keer voor een minuscuul bouwsteentje te bukken, of tussen de dobbelstenen en pionnetjes door te slalommen. En wat er allemaal onder de verwarming verdwenen is, is bij voorbaat al ten dode opgeschreven.

“Je hebt een half uur om op te ruimen en dan ga ik stofzuigen. Alles wat je wilt houden, gaat van de vloer en anders zuig ik het op!” Terwijl ik de waarschuwing door de kamer roep, zie ik dezelfde gehaaste blik in de ogen van mijn kinderen als die ik vroeger had. Bijna struikelen  ze over elkaar heen als ze alle losse speelgoedstukken van de grond verzamelen het netjes opbergen, ruim op tijd voordat ik met de gevreesde stofzuiger door het huis raas.

En dat verdwaalde onderdeeltje die ik zo hier en daar tegenkom? Die gaat stiekem toch gewoon in mijn broekzak, zo onmenselijk ben ik nou ook weer niet.

Lees ook van Annette: ‘Even rustig uit eten … in de auto!’

Meer blogs lezen van Annette? 

Annette van den Berg

Annette (33) is getrouwd met een rasechte Ier uit Dublin, waar het gezin ook een paar jaar heeft gewoond. Nu zijn ze samen met hun twee kinderen, Jonah Gabriel (5) en Finn Frederick (2), weer terug in Nederland. In september is ze bevallen van een derde zoon Sean. Naast freelance schrijver is Annette ook Mama & Baby pilates instructrice om moeders fit door de zwangerschap heen te loodsen en om daarna ook weer goed te herstellen. Schrijven en reizen zijn haar grote passies, al komt ze tegenwoordig niet veel verder dan de dagelijkse ritjes naar school en weer terug.

Leave a comment (2)