Melanie’s ode aan haar zwangerschapsverlof: ‘Intens genieten en onvergetelijk’

Mijn zwangerschapsverlof. Wat heb ik er lang op moeten wachten en wat ging het snel voorbij! Intens genoten van ieder bijzonder moment. Dit is mijn ode aan deze bijzondere periode.

De vier weken rust voor de bevalling, wat was ik ongeduldig. Maar wat fijn achteraf, dat jij je tijd volledig hebt uitgezeten. Vier weken en drie dagen heerlijk genieten van mijn bolle buik, knuffelen met Lisa, waggelen van winkel naar winkel en heel veel middagdutjes op de bank.

Lees ook

Toen eindelijk op 21 mei de eerste wee. Was dit het nou? Zou je echt komen? Jazeker! De weeën volgden elkaar in rap tempo op. Jij wilde komen en snel ook. Na een droombevalling in sneltreinvaart was je er dan eindelijk. Hier hebben we zo ontzettend lang op gewacht. En wat ben je mooi. Onze lieve Max.

Je deed het direct ontzettend goed. Wat waren papa en ik trots. De eerste week was even wennen. Gelukkig hielp onze lieve kraamhulp Mirjam ons heel goed op weg. Samen kwamen we er wel uit.

Week na week leerden we elkaar steeds beter kennen. Je bent niet alleen ontzettend mooi van buiten, maar je hebt ook een prachtig karakter. Je bent een heel tevreden mannetje en lacht het liefst de hele dag ♡

En nu ben je alweer 3 maanden, 12 cm langer en ruim 2 kilo zwaarder. Je eerste pakje past je al weken niet meer. De tijd vliegt voorbij. En we genieten van ieder moment met jou.

Onze eerste vakantie als gezin hebben we al overleefd. Wat was het heerlijk! Drie weken lang genieten van jou en van elkaar. Je eerste tripje naar het buitenland. Nou ja, tweede eigenlijk als we Suriname meerekenen. Uiteindelijk is daar een jaar geleden jouw hartje gaan kloppen.

Inmiddels is de laatste dag van mijn verlof ingegaan. Na dit weekend mag jij gezellig een dagje naar je beide oma’s en een dagje naar het kinderdagverblijf. Tijd voor jou om nieuwe avonturen te beleven. En tijd voor mij om weer aan de slag te gaan.

Hoe mooi was deze tijd. Mijn Zwangerschapsverlof. Hoe bijzonder, hoe heerlijk. Heel lang heb ik gedacht het nooit mee te mogen maken. En dan het moment dat ons geduld toch spontaan werd beloond. Onbeschrijfelijk.

Maar aan alles komt een einde. Of zoals ik het liever noem, een nieuw begin. Volgende week ruil ik de commode weer in voor de werkvloer. En ga ik als mama mijn werkzaamheden hervatten. Ongetwijfeld dat dit nieuwe visies met zich meebrengt. En ik heb er zin in! ♡

Geschreven door Melanie.

Schrijf mee!
Wil jij ook een verhaal of hersenspinsel met ons en andere moeders (to be) delen? Stuur je gastblog (ongeveer 500-800 woorden)  naar redactie@wij.nl o.v.v. Gastblog en wie weet staat jouw verhaal binnenkort online.

Volg je WIJ al op Instagram?

 

 

Wil jij ook een bijzonder verhaal of hersenspinsel met ons en andere moeders (to be) delen? Stuur je gastblog (ongeveer 500-800 woorden) naar redactie@wij.nl o.v.v. Gastblog en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op onze site!

Reageer op dit bericht