Nesteldrang: mijn man kan niets meer vinden! #Giulia

Poetsen is nooit mijn hobby geweest en dat zal het ook nooit worden. Maar als ik op dit moment alle tijd van de wereld had, zou ik het liefst niets anders doen! Hoewel, er zit me af en toe een dikke buik in de weg, die me hindert om in alle hoekjes en gaatjes te komen. Ik weet echter ook zeker dat die dikke buik er de oorzaak van is dat onze koelkast nog nooit eerder zó schoon was.

Al sinds we in januari onze babykamer bestelden, was ik onrustig. Die kamer was immers nog een groot klushok, verre van een kamertje voor ons meisje. Begin april arriveerden dan eindelijk de meubeltjes en na een paar dagen en avonden zwoegen stond alles in elkaar. Aan mij de taak om te poetsen en in te richten!

Lees ook

Ik had verwacht dat ik op dat moment wel rustiger zou worden. Haar kamertje was immers zo goed als klaar en dat is toch het belangrijkste? Nou, niets bleek minder waar! Mijn nesteldrang stak nu pas écht goed de kop op. Overal waar ik op dit moment kijk zie ik wel iets dat opgeruimd of gepoetst kan worden. Gisteravond moest onze koelkast eraan geloven. Ik ben bijna een uur bezig geweest, maar dat ding was nog nooit zó schoon!

Aangezien we pas een half jaar in ons huidige huis wonen en ik al zwanger was toen we verhuisden, ben ik ook al die tijd al bezig met inrichten. Je merkt namelijk pas echt wat handig is als je daadwerkelijk in een huis leeft. Zo zijn diverse spullen al meerdere keren verhuisd en of ze hun definitieve plek nu gevonden hebben, is natuurlijk maar de vraag.

Manlief raakt ondertussen af en toe helemaal de weg kwijt in huis. ‘Schat, waar is de contactgrill nou weer heen?!’ Hij wil wel lief helpen in het huishouden om mij te ontlasten, maar als hij de vaatwasser uitruimt en ik alle keukenkastjes weer anders heb ingericht, kan hij het ook niet helpen dat hij geen flauw idee heeft waar alles thuishoort. Ik vrees dat we toe zijn aan de zoveelste rondleiding door ons eigen huis, zodat hij de kraamzorg straks tenminste wel de weg kan wijzen. Ik kan echter niet garanderen dat er voor die tijd niet weer een hele volksverhuizing heeft plaatsgevonden!

Zo kom ik mijn dagen tegenwoordig het liefste door. Net zoals een baby in eerste instantie een ritme heeft van eten-slapen-poepen, heb ik een ritme van schrijven-opruimen-poetsen. En rusten tussendoor, dat uiteraard wel. Braaf op de bank genieten van het uitzicht van weer een klusje dat geklaard is!

Mijn hoofd draait ondertussen overuren. Mooi dat ik die koelkast nu gepoetst heb, maar we hebben nog een koelkast. Inclusief vriezer. De keukenkastjes kunnen ook wel weer een sopje gebruiken en de schuur moet nu toch echt opgeruimd worden! Waar komt al dat stof toch vandaan en hoe zorg ik ervoor dat de eettafel niet elk weekend weer vol klusspullen ligt?

Ondertussen draai ik babywasje na babywasje, poets ik de commode liefst elke dag opnieuw en trek ik regelmatig de kastdeuren open om te kijken hoe alles erbij ligt. Moe maar voldaan plof ik in de schommelstoel die in de babykamer voor het raam staat. Ik wieg heen en weer met mijn handen op mijn buik en voel die vertrouwde schopjes onderin mijn buik. Diep van binnen moet ik lachen: alsof ik straks als ons meisje er is ook maar één seconde oog heb voor wat er niet opgeruimd of gepoetst is in huis!

Meer blogs lezen van Giulia?

Giulia

Giulia (26) is zwanger van haar eerste kind (uitgerekend juni 2019), getrouwd met Kevin en samen met hun twee katten Samba en Rumba wonen ze in het Limburgse Weert. In het dagelijks leven werkt Giulia als freelance tekstschrijver, blogger en yoga-instructrice. Ze schrijft over uiteenlopende onderwerpen, maar tegenwoordig is haar favoriete onderwerp toch wel het kleine meisje in haar buik!

Leave a comment (1)