Nesteldrang versus Max Verstappen

Voor ik zwanger was, woonden er al twee chaoten in ons huis (mijn vriend en ik dus). Eens in de zoveel tijd, meestal de periode die gepaard gaat met extra chocola en snauwerigheid, kreeg ik het in mijn bol en werd alles flink opgeruimd. Een opgeruimd huis geeft tenslotte meer rust in je hoofd.

Sinds een week of tien heb ik een tweede persoonlijkheid ontwikkeld. Nee, ik heb het hierbij niet over de kleine stuiterbal in mijn buik. Ik heb het over de persoonlijkheid die huppelend thuis komt, om het volgende moment stampend met moordneigingen de troep te observeren die vriendlief in een half uurtje voor de file, al thuis werkend heeft gecreëerd. Ik kan uit mijn vel springen, wanneer de borden van vanmiddag nog op het aanrecht staan, terwijl dat voorheen nog wel een aantal dagen kon duren voor ik het zicht beu was. Alles.. moet.. opgeruimd!

Lees ook

Mijn lieftallige wederhelft heeft die opruimdrang niet. Erger nog, hij vindt het wel prima dat ik mij eraan irriteer en zijn troep opruim. Hij lijkt slordiger dan ooit tevoren. Midden in onze favoriete serie spring ik opeens van de bank om een doekje over de salontafel te halen, ik herken mezelf niet meer terug.

Wat echter de kroon spant, zijn de strubbelingen rondom de babykamer. Acht weken geleden kreeg ik het in mijn bol. Na het lezen van een artikel over een goed geventileerde kinderkamer, waar de verfdampen en de chemische elixers uit nieuwe meubels en matrasjes zijn verdwenen, MOEST ik aan de slag. In mijn hoofd was dat weekend de kamer al geverfd en hadden we meubels uitgezocht. In werkelijkheid was aan het eind van dat weekend de troep uit die kamer semi-uitgezocht en verplaatst naar de garage, maar vooral naar de woon- en slaapkamer. Toen ik zondagmiddag stond te wiebelen om richting de bouwmarkt te gaan voor verf, werd ik verontwaardigd aangekeken. De voorbeschouwing van de formule 1 kon elk moment beginnen, geen verf dus dat weekend.

Het weekend erna, had ik mijn dagen ook volgepland. Vrijdagavond behang trekken en zaterdag dan de wanden verven, om zondag een tweede laag aan te brengen. Vriendlief had echter andere weekendplannen. Hij had afgesproken om met de mannen te gaan borrelen in de stad. Zo stond ik vrijdagavond in mijn eentje vloekend behang te pulken, wat er echt millimeter voor millimeter afkwam. Stoomapparaten, natte sponzen, het mocht allemaal weinig baten.

Zaterdagochtend stond ik weer te krabben, terwijl meneer nieuwe tennisrackets aan het uitzoeken was, voor hij meteen doorreed richting zijn tenniswedstrijden van die dag. ‘Lief, je weet dat zaterdag mijn tennisdag is. Maak je niet zo druk, we hebben nog zeeën van tijd’. Hier werden uiteraard geen pluspunten mee gescoord. Zeker toen bleek dat onder het behang overal schimmel zat.

Lees ook: ‘Waarom zwanger zijn en verbouwen géén match is’

Zanne van der Haar

Zanne van der Haar (28) is in verwachting van haar eerste kindje en is in februari uitgerekend. Ze is docent op een middelbare school, waar de leerlingen haar inmiddels 'al wel echt dik' beginnen te vinden. Ze is dol op sporten, reizen en muziek.

Leave a comment (2)