Niet wéér die vraag: ‘Op wie lijkt-ie nou het meest?’ #Annette

‘Oh hij lijkt echt precies op zijn vader’, dat is zo’n beetje het eerste wat ik hoorde toen ik een baby kreeg. Geen ‘goed gedaan, mama’ of ‘blij dat de bevalling achter de rug is?’, maar meteen kijken op wie dat verfomfaaide hummeltje lijkt. Vijf jaar later is er niet veel veranderd. Nog steeds is de vraag ‘op wie lijken de kinderen het meest?’ blijkbaar enorm belangrijk. Zelfs vreemden op straat hebben er wat over te zeggen. Ik ben er een beetje klaar mee eerlijk gezegd. Mijn kinderen lijken op zichzelf, mag dat ook?

Natuurlijk is het leuk om bekende familietrekjes terug te zien in je kinderen. We maken onszelf er ook weleens schuldig aan door de kinderen soms met onszelf of met familieleden te vergelijken. In een bepaalde gezichtsuitdrukking zie je dan opeens jezelf terug van vroeger of herken je een gevoel voor humor die zijn opa ook heeft. En soms zijn kinderen ook echt een exacte kopie van een ander familielid, maar dit kan een jaar later ook zo weer veranderd zijn en soms ligt het er net aan hoe ze op dat moment kijken.

Lees ook

Wat mij het meeste opvalt, is dat de schoonfamilie met grote stelligheid beweert dat mijn kinderen ‘als twee druppels water’ op hun kant van de familie lijken, terwijl ik hier juist vaak te horen krijg dat de jongens precies op mijn familieleden lijken. ‘Nou, dat is toch zo’n bekend koppie. Precies zijn vader van vroeger. Sorry Annette, er zit echt niks van jou bij.’

Hallo!? Ik heb hem toch echt negen maanden lang in mijn buik gehad, dus er zit heus wel wat van mij bij. Ook in de winkel of op straat kunnen vreemden elkaar behoorlijk tegenspreken en heb ik weleens meegemaakt dat twee oude vrouwtjes met elkaar in discussie gingen of onze zoon nou meer op papa of op mama leek.

Mijn standaardreactie is inmiddels geworden dat ze echte mengelmoesjes van ons beiden zijn, maar bovenal hun eigen ‘koppie’ hebben. Ik denk dat mensen gewoon zien wat ze willen zien en dat bekende familietrekjes sneller opvallen dan andere kenmerken. Of ze nou de neus hebben van hun vader, de wenkbrauwen van hun oma of de oorlellen van oudtante Margot, een kind lijkt vooral het meest op zichzelf.

Lees ook: ‘Help! Onze zoon heeft nog geen naam’

Lees meer blogs van Annette

Annette van den Berg

Annette (33) is getrouwd met een rasechte Ier uit Dublin, waar het gezin ook een paar jaar heeft gewoond. Nu zijn ze samen met hun twee kinderen, Jonah Gabriel (5) en Finn Frederick (2), weer terug in Nederland. In september is ze bevallen van een derde zoon Sean. Naast freelance schrijver is Annette ook Mama & Baby pilates instructrice om moeders fit door de zwangerschap heen te loodsen en om daarna ook weer goed te herstellen. Schrijven en reizen zijn haar grote passies, al komt ze tegenwoordig niet veel verder dan de dagelijkse ritjes naar school en weer terug.

Reageer op dit bericht