Nina is zwanger! De 12-weken echo

De zwangerschapsreis is in volle gang. Met deze week als bestemming de 12-weken echo. Hij stond gepland bij de verloskundige die mijn beide bevallingen heeft begeleid en dus leek het ons leuk om er een gezinsuitje van te maken. Zo kon zij de, inmiddels, flinke peuters zien die ze de wereld op heeft geholpen en konden onze peuters op hun beurt een poging doen de echo beelden te ontcijferen en hun broertje of zusje voor het eerst waarnemen.

Het zou ook de eerste keer zijn dat Kees ‘onze’ verloskundige weer zou zien na de stortbevalling van Vince. Het zet je aan het denken. Wij zullen alle drie de geboortes van Abel en Vince zo anders ervaren hebben. De verloskundige als professional, kalm, deskundig en liefdevol maar wat er nou echt in haar om zou zijn gegaan is giswerk. Kees ook kalm en liefdevol maar met een dosis gevoel van heb ik jou daar. Gespannen, nieuwsgierig en opgewonden dat het eindelijk zover was. En ik… tja ik bungel daar dan een beetje tussenin, letterlijk het lijdend voorwerp in de situatie.

Lees ook

Tijdens het bevallen had ik helemaal geen tijd voor emoties. Ik was gefocust en alleen bezig met het op de wereld zitten van een mensje. Zo goed en zo kwaad als het ging. Door daar nu op terug te blikken en ons drieën in de slaapkamer terug te zien passeren er wel een aantal absurde situaties de revue. Daar staan ze dan te keuvelen over de camera, of die klaar ligt, wat voor een het is, etc. Terwijl ik, voorovergebogen, leunend op een kastje en met mijn billen heen en weer wiegend de laatste ontsluitingsweeën opvang. Oftewel terwijl ik lijd.

Nog zo’n moment: Het hoofdje van Vince ‘staat’ (iedere vrouw die ooit bevallen is krimpt nu een beetje ineen van de gedachte aan dat gevoel) en de verloskundige vraagt: “Kees wil jij hem aanpakken?” Er volgt een uitleg die een eeuwigheid lijkt te duren. Het beeld van mijn man die de uitleg aanhoort en de verloskundige die wat handbewegingen voordoet binnen het perspectief van mijn ontvouwde benen. Dat alles terwijl ik probeer de pijn te verbijten en hoop dat de volgende wee zich snel aandient, wederom terwijl ik lijd.

De verloskundige roept ons binnen. De echo is prachtig en Abel herkent daadwerkelijk de contouren van de baby op het beeld. “Hahaha hij zwaait!” roept hij uit. Vince zit vooral om zich heen te kijken en ontdekt de kamer. En Kees en ik.. Tja.. See you soon baby Akerboom.

Nina Akerboom

Nina (30) is moeder van Abel (4) en Vince (2) en in verwachting van haar derde. De oprichter van ninaneeltje.blogspot.nl is twee dagen per week peuterleidster op een holistisch kinderdagverblijf. Echtgenoot Kees speelt professioneel basketbal en daardoor ziet hun leven er net even anders uit dan normaal. In dit mannengezin is geen dag hetzelfde.

Reageer op dit bericht