Nina is zwanger! Week 10

Dit jaar word ik 30 … Dertig! Een hele leeftijd. Ik kan mezelf nu allerlei ingewikkelde levensvragen gaan stellen om terug te blikken op de afgelopen jaren. Maar om een mentale crisis te voorkomen ga ik daar niet aan beginnen. Ik voel me nog steeds 25 en daar gaat het toch om? je gevoelsleeftijd?

Ouder worden overkomt je nou eenmaal. Of je nou wilt of niet. Als tiener wilde ik niets liever dan ouder worden. Het leek me zo fantastisch om een twintiger te zijn. Nu is dat bijna ten einde en het was ook fantastisch maar het is ook zo, poef, voorbij gevlogen.

Lees ook

Wat ik nu begin te merken is dat ik me fysiek ook ouder ga voelen. Van een avondje stappen heb ik een week last, laat staan als ik erbij gedronken heb. Mijn conditie is nog geen glimp van wat het ooit geweest is en waar ik eerst sterke spieren had ben ik nu lekker zacht.

Uitgebreid in de spiegel kijken doe ik allang niet meer. De confrontatie met de rimpeltjes en de zwaartekracht die op diverse plekken zijn werk doet is niet iets om vrolijk van te worden. En dan nog mijn haren. Het wordt steeds stugger wat erop duidt dat ik óf een andere conditioner moet gebruiken óf het grijs worden er toch echt aan zit te komen.

Kinderen krijgen versnelt dit proces. Niet dat ik jullie wil afschrikken, want ‘je krijgt er zoveel voor terug’. Maar het mag wel even in al zijn realiteit gezegd worden. De een krijgt striae, de ander spataderen bij mij is het met name het groei en krimp proces van de drie B’s: buik, billen, borsten wel te verstaan.

Nogal logisch dat je buik groeit doordat er een mensje van zo’n 3,5 kg in groeit + placenta en vruchtwater. Mijn billen die groeien eigenlijk zonder dat ik dat zelf zie. Dat komt door mijn gebrek aan het in de spiegel kijken. Ik merk het als eerste aan mijn ondergoed en vervolgens uiteraard aan mijn broeken. Hilarisch hoe ik na een maand of twee na mijn eerste bevalling dacht dat ik wel weer in mijn skinny jeans paste. Het plat op je bed liggen om je knoop dicht te krijgen kwam er niet eens aan te pas. Mijn broek bleef hardnekkig onder mijn billen hangen en er zouden nog wel wat maandjes overheen gaan voordat hij zijn weg eroverheen zou vinden.

Mijn borsten groeiden als kool. Wat ze in mijn puberteit al eens hadden gedaan door middel van de hormonen die door mijn lijf heen gierden gebeurde nu opnieuw. Ik zag verscheidene letters uit het bh-alfabet verstrijken en toen ik dacht dat ze niet groter konden worden beviel ik van Abel, kreeg ik voor het eerst in mijn leven stuwing en kwamen er nog wat maatjes bij.

Nu twee zwangerschappen later was mijn bh-maatje mega weer geslonken naar een maatje dat gewoon bij mijn tengere lijfje paste. Maar ik weet als geen ander waartoe mijn borsten in staat zijn en dus heb ik de hele rits bh’s bewaard. Ik ben aanbeland in de tiende week van mijn zwangerschap en heb mijn eerste bh-wissel al moeten doen. Helemaal niet erg. Ik voel met nu net weer 16. Stevige en strakke borsten. Van mij mag het wel even zo blijven.

Nina Akerboom

Nina (30) is moeder van Abel (4) en Vince (2) en in verwachting van haar derde. De oprichter van ninaneeltje.blogspot.nl is twee dagen per week peuterleidster op een holistisch kinderdagverblijf. Echtgenoot Kees speelt professioneel basketbal en daardoor ziet hun leven er net even anders uit dan normaal. In dit mannengezin is geen dag hetzelfde.

Reageer op dit bericht