Nina is zwanger week 14: Stress tijdens de zwangerschap

‘Hevige stress gedurende de zwangerschap kan schadelijk zijn voor de baby (Medina, 2010)’. Maar wat voor de een hevige stress is kan voor de ander dagelijkse kost zijn. Mij stonden er in deze 14e week wat uitzonderlijke, zorgelijke situaties te wachten die mijn spanningsboog meer zouden doen oprekken dan normaal.

Stressfactor nummer één. Kees moest voor de Eurocup een uitwedstrijd spelen in Oostenrijk. Voor mij betekent dat alleen zorgen voor de jongens. In combinatie met de vermoeidheid en de misselijkheid van het dragen van de ongeboren Akerboom gaat dat momenteel niet vanzelf.

Lees ook

Al van baby af aan is er bij Vince een ruisje te horen bij zijn hart. Meerdere malen probeerden ze ons bij het consultatiebureau gerust te stellen. Het zou heel vaak voorkomen bij kleine kinderen. De meeste kinderen ‘groeien eroverheen’. Nu was Vince twee jaar geworden en hij was er nog niet ‘overheen gegroeid’ dus werd ons geadviseerd voor controle langs te gaan bij de kinderarts in het ziekenhuis.  Slik …

Stressfactor nummer twee: Staat nu net die afspraak in het ziekenhuis op de agenda als Kees in het buitenland is. Niet fijn voor mij maar zeker ook niet voor hem. Als papa wil je bij dat soort dingen aanwezig kunnen zijn en vragen kunnen stellen. Niet vanuit je hotelkamer in Oostenrijk afwachten tot je vrouw je een keer belt met nieuws.

De afspraak duurde lang. Ik werd geholpen door een arts-assistent die zelf geen diagnose durfde te geven wat mijn stresslevel deed opschroeven en waardoor we een uur langer dan verwacht in dat kleine behandelkamertje zaten te wachten op de kinderarts himself. Hij luisterde en kwam direct met de verlossende woorden dat het een onschuldig ruisje was. Opgelucht belde ik mijn man en knuffelde ik mijn blakende peuter.

Stressfactor nummer drie van deze week: Ik had de uitslag van de NIPT nog niet binnen en het knaagde aan me. Want wat te doen als de uitslag anders zou zijn dan waar ik op hoopte? Ik wilde van het onaangename gevoel af en nam het heft in eigen handen. Ik belde naar het ziekenhuis in Leuven en werd vriendelijk geholpen. “Ja mevrouw ik kijk voor u in het systeem, een momentje alstublieft” Adem in, Boemboem boemboem boemboem, mijn hart klopte in mijn keel. “Mevrouw? de uitslag is reeds per post verstuurd dus ik kan u hem ook telefonisch geven, er zijn in uw bloed géén aanwijzing gevonden voor trisomie 21 of 18.” Adem uit … fijn.

‘Gemiddelde stress, in kleine hoeveelheden lijkt juist weer goed te zijn voor de ongeboren zuigeling (Medina, 2010)’. Of het nu hevige of gemiddelde stress voor me is geweest deze week geen idee. Om te voorkomen dat ik daarover ga piekeren ga ik uit van het laatste.

Nina Akerboom

Nina (30) is moeder van Abel (4) en Vince (2) en in verwachting van haar derde. De oprichter van ninaneeltje.blogspot.nl is twee dagen per week peuterleidster op een holistisch kinderdagverblijf. Echtgenoot Kees speelt professioneel basketbal en daardoor ziet hun leven er net even anders uit dan normaal. In dit mannengezin is geen dag hetzelfde.

Reageer op dit bericht