Nina is zwanger week 20: ‘En? Willen jullie het weten?’

“En? Willen jullie weten wat het wordt?” Dat is een vraag die misschien wel 100 x voorbij komt tijdens je zwangerschap. De tijd is aangebroken voor de 20 weken echo. 

Een spannende medische echo waarop, zo goed en zo kwaad als dat gaat, alles wordt gecheckt. Van ledematen tot organen. Van hersengroei tot hartactiviteit. Ik kan me voorstellen dat het ‘ontdekken’ van het geslacht de beladenheid van deze echo wat doet relativeren. Hoe spannend en leuk is het om zo’n mooie verrassing te horen te krijgen?!

Lees ook

Kees en ik hebben echter besloten dat we ook bij deze derde zwangerschap niet van tevoren willen weten wat het geslacht is. Wij vinden deze verrassing na 9 maanden zwangerschap en de ervaring van de derde bevalling fantastisch. Heerlijk is het wel om te mijmeren over het geslacht. Wat als het een meisje is? Wat zal dat met de dynamiek doen in ons gezin? En het maken van flauwe grappen als Abel en Vince niet te houden zijn en hoognodig hun energie kwijt moeten … oh man dadelijk hebben we drie van die mannekes rondlopen. 

Veel mensen willen het graag weten vanwege praktische zaken. Zodat men gericht inkopen kan gaan doen en de babykamer kunnen inrichten voor een jongen dan wel een meisje. Zeker bij een derde zwangerschap is dit niet een argument dat voor ons op gaat. Het zou kapitaalvernietiging zijn als we de uitzet die we gedurende de laatste jaren bij elkaar hebben gesprokkeld zouden vervangen door een geheel nieuwe. Dit betekent overigens wel dat ook de nieuwe baby zich de eerste maanden voornamelijk in het wit, grijs of bruin zal moeten hullen.

Voor mij speelt er ook nog een andere factor mee van het niet willen weten. Een soort abstractie. De baby is er nu nog niet. Hij groeit nog in mijn buik. Ieder dag voel ik hem wat duidelijker bewegen maar hij is nog niet toe aan een leven buiten mijn baarmoeder. Dat maakt het ook prettig. Ik kan me nu nog focussen op mijn huidige gezin, zijn of haar tijd komt wel. We groeien er met zijn allen in 9 maanden naartoe.

Voor de 20 weken echo betekent het wegblijven van dit nieuws wel dat het een lange spannende echo is en we heel erg blij worden van de woorden “alles ziet er goed uit”. We verlaten de verloskundigenpraktijk en stappen in de auto. We kijken elkaar aan.  “En? Wat denk jij?” “Ik denk een jongen” zegt Kees “haha echt?”, vraag ik. “Ik denk juist een meisje …”

Nina Akerboom

Nina (30) is moeder van Abel (4) en Vince (2) en in verwachting van haar derde. De oprichter van ninaneeltje.blogspot.nl is twee dagen per week peuterleidster op een holistisch kinderdagverblijf. Echtgenoot Kees speelt professioneel basketbal en daardoor ziet hun leven er net even anders uit dan normaal. In dit mannengezin is geen dag hetzelfde.

Reageer op dit bericht