Nina is zwanger! Week 8: zijn het er twee?

Het beloofde een spannende week te worden. Een week waar ik naar uitkeek want ik zou mijn eerste afspraak bij de verloskundige hebben en daarmee ook mijn eerste echo.

Ik weet nog dat ik bij mijn zwangerschap van Vince weinig last had van kwaaltjes rond de tijd van de eerste echo en hield er toen ook sterk rekening mee dat er niks te zien zou zijn. Deze ervaring maakte dat ik wat zenuwachtig was. Bovendien was ik alleen omdat we het niet geregeld kregen met oppas.

Lees ook

De verloskundige die mijn beide bevallingen heeft begeleid verwelkomde mij met open armen. Na wat geklets over onze zoontjes en ons gezinsleven kwamen we to the point. Zwanger van de derde. Wat een mooie verrassing weer.

‘Hoe voel je je?’  vroeg ze me. ‘Op het moment erg misselijk.’ antwoordde ik . ‘Ja? Meer dan bij de andere zwangerschappen?’ Ik dacht terug aan die eerste afspraak voor Vince en kon overtuigend antwoorden met ‘ja’. ‘Dat zou weleens kunnen duiden op een meerlingenzwangerschap’, zei ze met een knipoog. Slik? Een wat? Mijn hart bonsde onmiddellijk in mijn keel. ‘Zullen we maar snel gaan kijken?’ Ik antwoord  ja, maar bedoel eigenlijk: uhhhhh ik weet het niet!

Daar lag ik dan op de behandeltafel. ‘Zullen we het eerst van buitenaf proberen om te kijken of we het kunnen zien of wil je liever gelijk een inwendige echo?’ vroeg ze me. ‘Nou als een inwendige echo niet hoeft, dan niet.’ Dus laten we het nu maar HEEL SNEL van buiten proberen dacht ik. De voorverwarmde echogel werd met een scheetgeluid op mijn buik gekwakt.

Ze verspreidde de gel en begon wat te keuvelen over dat ze al lang geen meerlingenzwangerschap had gezien en dat het wel erg jammer zou zijn als zij ons niet zou kunnen begeleiden omdat je bij zo’n zwangerschap wordt doorgestuurd naar het ziekenhuis. Mijn hartslag had inmiddels het level bereikt van eentje na een zware cardio-oefening. Was Kees maar bij me, kon ik alleen maar denken.

De monitor ging aan en het duurde niet lang voordat er iets op het beeld verscheen. Daar was het. Het lichtje. Niet ‘het lichtje in het hart’ zoals we zingen op mijn werk, maar het lichtje van het hart. Het hartje dat als een knipperlichtje van de monitor mijn kant op straalde. Levenslicht. Een traan rolde over mijn wang. Het is een wonder, het blijft een wonder. Fantastisch, er groeit weer iets in mijn buik en het is er maar één.

Week 8

Nina Akerboom

Nina (30) is moeder van Abel (4) en Vince (2) en in verwachting van haar derde. De oprichter van ninaneeltje.blogspot.nl is twee dagen per week peuterleidster op een holistisch kinderdagverblijf. Echtgenoot Kees speelt professioneel basketbal en daardoor ziet hun leven er net even anders uit dan normaal. In dit mannengezin is geen dag hetzelfde.

Reageer op dit bericht