Nu we met z’n tweetjes zijn, kan ik eindelijk in m’n eentje ontspannen #Giulia

In m’n eentje op de bank kruipen, met m’n benen onder een dekentje, een warme kop thee in m’n hand en op de televisie een of andere nieuwe Netflix-serie. Hoe voelt dat? Tot voor kort had ik geen flauw idee. ‘Ontspannen’, dat was een woord dat in mijn woordenboek ontbrak. Maar sinds ik niet meer ‘alleen’ ben, weet ik wél hoe in m’n eentje ontspannen voelt.

Samen met mijn man op de bank kruipen, dat kon ik wel. Maar als niemand me tegenhield, was ik gerust tot een uur of tien ’s avonds druk in de weer. Films die ik graag wilde zien, maar hij niet? Die werden niet gekeken. Boeken die ik absoluut moest lezen? Stonden jarenlang stof te vangen in de kast. Het fenomeen ‘me-time’ leek me heerlijk, maar ik had geen idee hoe ik dat aan moest pakken. In theorie natuurlijk wel, maar hoe moest ik mezelf ertoe zetten op die bank te ploffen? Er was immers altijd wel iets nuttigs te doen!

Lees ook

Dat is er nu natuurlijk nog steeds, misschien zelfs meer. We zijn immers nog geen half jaar geleden verhuisd en er moet nog héél veel gebeuren in huis. Tegelijkertijd met project ‘huis’, startte ook project ‘baby’. Waar manlief zich dus vooral bezighoudt met klussen in huis, houd ik me vooral bezig met de voorbereidingen voor de komst van ons meisje. Tussendoor moet er natuurlijk ook nog gewerkt worden, want als zelfstandig ondernemer wil ik juist nu grote stappen zetten, zodat ik zeker weet dat ik na mijn verlof weer volop aan de slag kan voor tevreden klanten.

De verleiding om alsmaar door te gaan is dus verrekte groot, maar er is één belangrijk verschil met een aantal maanden geleden: ik ben niet meer alleen. Ontspannen doe ik niet meer alleen voor mezelf, maar ook voor mijn kind. Een aantal weken lang was dat heel eenvoudig, omdat ik simpelweg té moe was om maar door te gaan. Maar in het tweede trimester barst ik soms van de energie, van de creatieve ideeën en van het enthousiasme om weer een nieuwe klus aan te pakken!

Gelukkig zijn daar dan die twee zwangere vriendinnen die me appen: op de bank liggen jij, NU! Waarop dat meisje in mijn buik enthousiast begint te trappelen om maar even te bevestigen: ‘Inderdaad mama, ontspannen vind ik fijn!’ En alsof dat nog niet genoeg was, is er sinds een aantal weken ook de bekkeninstabiliteit.

Als ik al eens denk een dagje weinig pijn te hebben en dus wel even door te kunnen knallen, word ik een paar uur later toch keihard teruggefloten. Echter, hoor je mij er absoluut niet over klagen! Daarvoor ken ik mezelf veel te goed. Ik heb die schop onder mijn kont soms nodig, niet om aan het werk gezet te worden, maar om op de bank gelanceerd te worden.

En nu? Nu vind ik het stiekem echt heerlijk! Gedurende de dag werk ik harder door en na het avondeten verbaas ik me er soms over hoe lang een avond kan duren. Voor mijn gevoel waren avonden vroeger altijd in zo’n anderhalf uur voorbij. Nu lig ik me soms gewoon te vervelen! Niet omdat er niets te doen is, maar omdat ik mezelf niet meer alles laat doen. Ik laat mijn agenda niet meer bepalen wanneer ik mág rusten, maar wanneer ik móet rusten.

Tijd voor mezelf nemen kon ik nooit en zal ik misschien ook wel nooit kunnen, Maar het mooie van de natuur is dat er nu binnenin mij een klein mensje groeit, waarvoor ik wél de tijd kan nemen. Moeder word ik niet pas straks als ze ‘er is’: ze is er nu al en heeft haar moeder nodig. Ik ben nu al verantwoordelijk voor haar en daarmee ook voor mezelf, want zij zit in mij. Dus nu we met z’n tweetjes zijn, kan ik eindelijk alleen ontspannen.

Al word ik er op die momenten aan de hand van een aantal schopjes of high fives door dochterlief, maar al te graag aan herinnerd dat ik vanaf nu nooit alleen ben. 😉

Lees ook van Giulia: ‘Kun je wel borstvoeding geven als je zelf geen melk drinkt’ (Ehm, haha)

Meer blogs van onze zwangere blogger Giulia lezen?

Giulia

Giulia (26) is zwanger van haar eerste kind (uitgerekend juni 2019), getrouwd met Kevin en samen met hun twee katten Samba en Rumba wonen ze in het Limburgse Weert. In het dagelijks leven werkt Giulia als freelance tekstschrijver, blogger en yoga-instructrice. Ze schrijft over uiteenlopende onderwerpen, maar tegenwoordig is haar favoriete onderwerp toch wel het kleine meisje in haar buik!

Leave a comment (1)