Onrustige nachten: is co-sleeping de oplossing? #Sharon

Marlie is inmiddels bijna 1,5 jaar oud, jeetje wat gaat de tijd toch snel. En haar ontwikkeling nog nét iets sneller dan dat. Wat ga je als klein mensje toch in een sneltreinvaart door die eerste jaren heen. Alles is nieuw! Letterlijk alles! En na een periode van ‘goede nachten’ is er weer een nieuwe periode aangebroken van vaak wakker en overall onrust in bed. Mijn meisje is weer vaak wakker in de nacht. De nachten na een dag op de opvang spannen de kroon. Alle indrukken leeft ze volgens mij in de nacht.

Gemiddeld genomen zijn we vijf keer per nacht aan het spoken. Zodoende hebben we beide wat minder goede nachtrust, wat ook zijn weerslag heeft op de dag. Mijn meisje heeft een korter lontje en is ronduit boos soms. Een combinatie van een grom, grijp en knijp beweging met het woord auw.

Lees ook

Aan de ene kant realiseer je je dan dat het wellicht nog niet bewust als boos is bedoeld, maar toch wil je ergens een grens trekken. Dit is niet echt positief gedrag. Na weer wat verdieping op het wereld wijde web, omdat mijn wallen inmiddels ook wallen hebben, kwam ik het fenomeen co-sleeping tegen.

Samen slapen met een speciaal bedje, waardoor je de wakkere momenten niet uit je bed hoeft en je mini je nabijheid voelt. Het leek mij een goede tijdelijke oplossing voor mijn slapeloze nachten. Ik word elke keer klaarwakker, wanneer ik uit bed stap in de kou en dan lig ik minimaal een uur wakker. Dan ga je je verder verdiepen en kom je al snel terecht in twee zeer uiteenlopende meningen.

Kamp A wat vóór co-sleeping is en dus tegen slaaptraining. Deze groep grijpt diverse onderzoeken aan, waaruit blijkt dat je emotionele schade toebrengt aan je kind en de relatie tussen jou en je kind.

Kamp B  die vinden dat slaaptraining dé manier is om je kind zichzelf in slaap te laten sussen. Kamp B verwijt dat je je kind onafhankelijkheid ontneemt en bewust klein houdt. Dit omdat de moeder moeite zou hebben met het loslaten van haar kind.

Kamp A zegt juist dat kamp B niet in belang van de ontwikkeling van veiligheid bij het kind voorziet, maar juist voor eigen belang kiest. Uiteraard ligt het wat genuanceerder dan ik nu schets en spelen er zoveel meer belangen mee.

Welke keuze je als ouder of verzorger ook maakt, er is altijd een groep die je keuze slecht vindt. Ik voel me in ieder geval weer net zo incompetent als ik me al zo vaak hiervoor heb gevoeld.

Wat is de juiste keuze? Ik twijfel. Waar heb jij je keuze destijds op gebaseerd?

Lees ook van Sharon: ‘Vlekjes … overal vlekjes!’

Lees meer blogs van Sharon

 

 

Sharon

Sharon werd afgelopen jaar voor de eerste keer mama van Marlie op drie hoog in Amsterdam. Ze is dolgelukkig met het liefste boefje van het universum. Ze houdt van mensen, dansen en muziek uit alle categorieën en windstreken. Ze heeft mateloos respect voor alle liefdevolle verzorgers van kinderen. Prettig gestoord en intuïtief wat neer komt op een balans zoeken tussen gangsterrap en meditatie. Ze is haar eigen coaching praktijk aan het opzetten in Amsterdam. Ze is reislustig, maar budget blijkt soms een dingetje, vooral met een kleintje. Ze neemt je mee in haar ervaring en emoties van het moederschap en is soms net zo eenzaam onzeker als jij. Hierover zegt ze: "Had ik de wijsheid in pacht dan had je hoogstwaarschijnlijk mijn bestseller in de kast staan. Ik ren in alle 7 sloten en maak veel fouten. Gelukkig ben ik supermama in de ogen van mijn prinses en wordt ze overspoelt door liefde. Uiteindelijk is liefde toch waar het om draait!”

Leave a comment (7)