De andere kant: gigantische poepluiers en bakken hoofdpijn #Gastblog

Mama zijn is een enorme rijkdom. Je kijkt naar je kleine wurm en beseft dat het echt van jou is en niemand je het meer kan afnemen. Maar soms is het stukje warme geluk even omgekeerd en voel je een bepaalde depressie opkomen. Je leeft op bakken koffie, de tissues zijn bij de plaatselijke drogist uitverkocht en je keukenkastje lijkt wel een drugslab met al die paracetamol voor de hoofdpijn.

Maar zodra je naar buiten stapt zet jij een glimlach op je gezicht en roep je dat het heerlijk is. Vertel je dat je over zoveel weken weer begint met werken en dat alles goed gaat. Liever wil je zeggen dat je had gehoopt dat we net als in Canada 52 weken verlof hadden gehad. En dat je opgezette ogen niet van de verkoudheid komen, maar van de enorme huilbuien die je hebt.

Lees ook

Papa gaat elke ochtend braaf naar zijn werk, en ohja, hij slaapt meestal in de nacht lekker door, want wij gaan er wel uit. Hij moet er morgen tenslotte weer vroeg uit dus nemen wij de nachtdiensten wel. Waarom, dames? Stop hiermee!

Het huishouden ziet er bij mij soms niet uit. De schone was van drie weken geleden hangt nog steeds aan de waslijn en de stapels post ligt ergens onder de bank geschoven. Soms heb je ineens een enorme opruimdrang. Je ruimt netjes alles op en voor jou gevoel is alles dan weer netjes. Tot je boven komt en beseft dat je alles gewoon verplaatst hebt naar een verdieping hoger zodat je er niet elke keer tegen aan kijkt.

Je probeert alles goed te doen! De fles geven om de zoveel uur, poepluiers verschonen, het huishouden en dan ook zorgen dat de kleding van je lief is gewassen voor de volgende werkdag en dat ’s avond zijn warme prak klaarstaat, zodat hij meteen kan aanschuiven.

En dan komt hij thuis, geeft twee keer de fles en schreeuwt het uit als hij net die mega poepluier te pakken heeft. Zodra die verschoond is, krijg je meestal te horen. “Heftig man, die poepluiers! Zou ik niet elke dag willen hebben.” Je glimlacht en reageer koeltjes. Maar het liefst smeer je de poepluier in zijn haar en wil je roepen dat je een depressie hebt.

Wat ik eigenlijk wil zeggen: you go girl! Als we de hele dag al alles aan kunnen, zullen we die ene poepluier er ook wel bij nemen. Toch? 🙂

Deze blog is geschreven door Siobhan.

Meer gastblogs lezen?

 

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht