Principes? Nooit van gehoord (ahum)

Toen ik nog zwanger was, had ik Principes. Grote principes en daarom zijn ze hoofdletter waardig. Dingen waarvan ik ab-so-luut niet of wel wilde dat dit zou gebeuren met mijn baby als hij geboren was. Inmiddels zijn we bijna 8 maanden verder en die Principes? Die ben ik vrij snel na de bevalling kwijtgeraakt. Ik vermoed ergens tussen de beschuit met muisjes

Hoe het écht gegaan is. Nou zo:

Lees ook

1. Geen baby in mijn bed
De baby slaapt in zijn eigen bed, hij hoeft echt niet bij mij in bed, behalve als hij heel ziek is. En het mooie was, ik was ervan overtuigd dat dit ging gebeuren. Maar als je baby alleen slaapt bovenop jou, ja, dan ben je snel klaar. En ook nu hij 7 maanden is geweest, als hij om 5 uur huilend wakker wordt en de speen niet meer helpt. Dan komt hij lekker tussen ons in liggen. Slaapt hij nog even verder, en wij ook. Want voor slaap … need I say more?

2. Geen bijvoeding tot 6 maanden, en daarna Rapley
Mijn baby hoefde echt pas bijvoeding met 6 maanden, en dan in lekker stukken en geen gepureerde shizzle. Todat borstvoeding geen optie was, en de flesvoeding er af en toe in golven uitkwam zonder medische oorzaak. Dan ga je echt wel snel aan de hapjes om te kijken of dat helpt tegen het spugen. En pureren, en potjes, jeetje, wie had kunnen weten dat je zó moe kon zijn?

3. Wipstoeltjes zijn slecht
En niet nodig, want ik heb een kinderstoel met newborn inzet en hij kan lekker in de box en die wipstoel voegt niets toe. Mijn zoon gaat niet in een wipstoel. Meneer dacht daar anders over, want stilstaan is achteruitgaan dus er moest beweging in zijn leven zitten. Die wipstoel kwam er, en ook nog een belachelijk dure die wel keihard wipt. En blij dat hij er mee is. I rest my case …

5. Mijn kind krijgt pas spijkerbroeken na zijn eerste verjaardag
Want een spijkerbroekje, dat zit toch niet lekker? Maar toen kregen we van oma een heel lekker zacht exemplaar. En had je oom al voordat je geboren was een heel kek broekje uitgezocht. En je kruipt zo snel, en een spijkerbroekje is dan wel heel lekker. En je bent echt precies hetzelfde als je een spijkerbroekje aanhebt dan als je een joggingbroekje aanhebt. Waarom wilde ik dit ook alweer niet?

6. Ik heb een plan
Jaja, opvoedkundige manieren, boekwerken doorgenomen over slapen en ritmes en cyclussen. En weetje, ik doe maar wat. Ik heb ook geen idee. De baby doet het nog steeds en ik heb helemaal niets gedaan zoals ik het van tevoren wilde doen. Maar dat is okay, want ik heb een hele blije baby.

Principes zijn mooi en het is nog mooier als het wel lukt. Maar als het puntje bij paaltje komt, weet je niet wat voor baby je krijgt en hoe je je zelf voelt als die baby er is. Dus je doet op dat moment wat het beste is voor jou en voor je baby. En als je dan je Principes verwerpt, ach, volgende keer beter toch?

Lees ook: ‘Als de wereld vindt dat je een brulbaby hebt’

Marit Prins

Marit (31) is sinds 1 april 2017 mama van Ezra. Ze schrijft over haar belevenissen tijdens en na de zwangerschap, hoe je leven nooit meer hetzelfde zal zijn en hoe je daarmee om moet gaan. Ook als het allemaal een beetje anders loopt dan je jezelf hebt voorgesteld...

Leave a comment (2)