Shoppen met een zwangere vrouw: de nachtmerrie van elke man? #Giulia

Manlief waarschuwde me een paar weken geleden al: “Na 32 weken ga ik met jou geen babywinkel meer binnen!” Zijn collega’s hadden hem ingefluisterd dat het alleen maar erger wordt met een zwangere vrouw, shoppen voor de baby. Vrouwen zouden alles willen kopen, niet kunnen kiezen en hysterisch worden als ze niet weten wat ze met zichzelf aan moeten. Nee, dat zou mij niet gebeuren! Wij gingen lekker op tijd, met 18 weken. En al zeg ik het zelf: ik heb me voorbeeldig gedragen …

We reden zo’n drie kwartier naar Heerlen, waar drie babywinkels vlak bij elkaar liggen. Ik wist even niet waar ik moest kijken toen we de eerste winkel binnenliepen. Zo ontzettend veel té schattige babyspulletjes! Maar nee, we kwamen hier met een doel: een positiebroek om mijn yogalessen in te geven. Ik geloof niet dat ik ooit zo snel heb geshopt: drie broeken gepast, eentje goedgekeurd.

Lees ook

Ondertussen vond manlief ook nog eens een perfect jurkje voor de bruiloft van mijn beste vriendin, die plaatsvindt als ik ruim 38 weken zwanger ben. Binnen 10 minuten stonden we met twee items bij de kassa. Een record! Misschien wilde ik onbewust gewoon opschieten, omdat ik zoveel zin had om naar de volgende twee winkels te gaan.

Ja, ik denk dat het dat was. In winkel twee zouden we namelijk alleen gaan kijken, omdat we hier volgens een vriendin meer ruimte hadden om wandelwagens te testen. We wisten al voor welk merk we wilden gaan, liepen een paar keer op en neer met twee wandelwagens en vroegen ons ondertussen af waarom we hier in hemelsnaam heen waren gegaan. Op naar dé winkel dan maar? Yes, please!

Nu kwam het er echt op aan: keuzes maken. Manlief opperde nog heel dapper dat hij een kamertje in houtkleur wel leuk vond, maar had natuurlijk allang door dat hij er dat bij zijn zwangere vrouw absoluut niet door zou krijgen. Stiekem had ik ook gewoon gelijk: zo’n houtkleur zou niet staan bij onze vloer. Nee, wit moest het worden! Tja, en toen stonden we opeens in een kamertje waarop we beiden op slag verliefd werden. Zo simpel was het! Oké mooi, nu nog even de wandelwagen regelen en dan hadden we dit klusje toch razendsnel gepiept.

Ha, iets te vroeg gejuicht! Manlief vond het wel handig dat ik al precies wist welke wandelwagen ik wilde, want daar had ik vast goede redenen voor. Inderdaad, die had ik. Maar toen was daar die behulpzame medewerkster, die vroeg of we het zeker wisten of toch ook wat informatie wilden over een vergelijkbaar merk? Wellicht zou dat onze keuze alleen maar bevestigen! Oh, wat had ik even later medelijden met die aardige mevrouw.

Ze heeft zich wel vijf keer verontschuldigd. Daar stonden we dan: ik met de ene wandelwagen in m’n hand, hij de andere. Ik ging voor lichtgewicht, een mooier design en een grotere boodschappenmand. Hij voor stoer, iets steviger en gemakkelijker inklapbaar. Tja, hoe gaan we hier uitkomen?

Even schoot er zo’n typisch filmscenario door me heen waarin een zwangere vrouw de hele boel bij elkaar krijst om haar zin te krijgen. Zo’n typetje bridezilla, maar dan met een bolle buik in een babywinkel. Gelukkig bleef het bij die fantasie, want ikzelf gaf geen kik. Ik was kalmer dan ik van mezelf als temperamentvol Italiaantje mét zwangerschapshormonen had verwacht!

Die lieve mevrouw bleef zich maar verontschuldigen en stelde voor dat we wat zouden gaan drinken in het koffiehoekje, zodat we het er samen even rustig over konden hebben. Inmiddels had ik ook echt wat suiker nodig, dus was ik blij met de ranja die we daar vonden. Misschien was ik daarom wel zo kalm!

We raadpleegden Google, ik schakelde mijn hulplijnen (lees: zwangere vriendinnen) in en we overwogen de voor- en nadelen. drie bekertjes ranja later waren we eruit: manlief won. Ja, echt waar! Met pijn in mijn hart nam ik afscheid van de toch echt meer Instagram-waardige wagen met grote boodschappenmand waar ik voor kwam en kozen we voor de iets meer praktische wagen waar die aardige medewerkster ons mee had laten kennismaken. Wat was dat een opluchting voor haar! En ja, natuurlijk ook voor ons.

Al heb ik er soms nog steeds een klein beetje moeite mee dat ik straks niet achter de wagen loop die ik al maandenlang voor ogen had, ik weet dat dit voor ons samen de juiste beslissing was. Ruim een kwartier na sluitingstijd lopen we de zaak uit, met een dikke bestelling op zak: eenmaal wit babykamertje, eenmaal verrassende wandelwagen inclusief accessoires, een gratis box en een gratis wiegje.

Dit klusje hebben we iets langzamer gepiept dan verwacht, maar manlief is trots op zijn brave zwangere vrouw. Zo mag ik toch wel vaker met hem gaan babyshoppen, hoera!

Lees ook van Giulia: ‘Sinds die ene nacht geef ik mijn hormonen overal de schuld van #Giulia’

Giulia

Giulia (26) is zwanger van haar eerste kind (uitgerekend juni 2019), getrouwd met Kevin en samen met hun twee katten Samba en Rumba wonen ze in het Limburgse Weert. In het dagelijks leven werkt Giulia als freelance tekstschrijver, blogger en yoga-instructrice. Ze schrijft over uiteenlopende onderwerpen, maar tegenwoordig is haar favoriete onderwerp toch wel het kleine meisje in haar buik!

Leave a comment (1)