Mam, ben je ook weleens bang? (slik, ehm)

Als we hier maar niet doodgaan, schiet het door mijn hoofd. Ik doe een schietgebedje. De gedachte dat onze kinderen geen vader en moeder meer hebben, zorgt voor tranen in mijn ogen. Ik probeer de tranen en de angst weg te knipperen en doe nóg een schietgebedje. 

Zul je net zien dat ons vliegtuig naar beneden stort door een technisch mankement of de incheckbalie door een zelfmoordterrorist uitverkoren is tot poel des doods. Slik. In mijn hoofd houd ik geruststellende praatjes en som ik alle voordelen op van reizen met het vliegtuig en hoe groot de kans is dat je te maken krijgt met een zelfmoordterrorist. Die is klein. Heel klein. Ontspan. Adem in. Ontspan. Adem uit. Ontspan.

Lees ook

Zo rond de tijd dat ik mijn eerste kind kreeg, zijn al mijn irrationele angsten naar binnen geslopen. Bang voor vliegen, bang voor autorijden, bang voor bomen die omvallen, bang voor ongelukken, bang voor, ja, want niet eigenlijk. Je kunt van alles wel doodgaan.

Van zelfverzekerde, reislustige tante ben ik veranderd in een gammele zenuwpees met een fantasie om U tegen te zeggen. Lachend en stressvrij met het vliegtuig op reis gaan, heb ik al een poos niet meer gedaan. Sterker nog, zodra een langere autorit zich aandient of een avondje kinderloos stappen, heb ik exact dezelfde angsten.

Je zult maar beroofd worden en het loopt slecht af. Vele doemscenario’s waarbij zowel manlief als ik het loodje leggen, razen op zulke momenten door mijn hoofd. Bang om dood te gaan is het niet. Bang om mijn kinderen ouderloos door het leven te gaan des te meer

Ik verlang naar de dagen dat ik onbekommerd op pad ging. Dat lukt nooit helemaal, want stel nou hè, dat het toch misgaat… Hoe klein de kans ook is en we storten alsnog neer. Dan helpt zo’n instructiefilmpje ook niet. Ik snoer mijn riem nog ietsje vaster en tel hoeveel rijen ik verwijderd ben van de nooduitgang. Zes rijen voor mij, ik prent het mij goed in en doe nog maar een schietgebedje.

Melek Dogan

Melek is getrouwd met Wouter. Met hun dochter Kardelen van 3,5 en zoons Orman van 2,5 en Ender van een half jaar is het een drukke boel in huis. Melek is naast moeder óók docent Nederlands en heeft haar eigen huiskamerrestaurant en cateringbedrijf De Groene Smulpaap in Landsmeer. Als ze niet druk aan het moederen is binnen haar jonge gezin, moestuiniert ze graag in haar biologische tuin, blogt ze, heeft ze een klusproject met Manlief of een theatraal feestje met haar vriendinnen.

Reageer op dit bericht