Traktatie? Ik houd het lekker simpel, jammer dan!

De verjaardag van je kind is een prachtige mijlpaal die je elk jaar graag viert. Je staat er weer even bij stil hoe bijzonder het is om moeder te zijn. Je bekijkt foto’s, filmpjes en koestert alle mooie herinneringen. Je wilt dat alles op rolletjes loopt en dat je kind zo maximaal mogelijk kan genieten van het jarig zijn. Daarom gooi je alles in de strijd om er een onvergetelijke dag van te maken.

Maar het levert ook veel stress op, bij mij in ieder geval wel. Ik denk bij heel veel ouders. Elk jaar beginnen een paar weken van tevoren de radertjes in mijn hoofd weer volop te draaien. Die radertjes slaan soms zelfs op hol. Ik heb het gevoel dat ik aan zoveel dingen moet denken dat ik weer bang ben om iets te vergeten. Traktatie bedenken en maken, datum prikken voor kinderfeestje, uitnodigingen maken en uitdelen, verlanglijstje opstellen voor de gasten, taart bestellen of bakken, cadeautjes kopen, vlaggetjes en ballonnen kopen en ga zo maar door. Voor je het weet, ben je fulltime bezig met het voorbereiden van de verjaardag van je kind.

Lees ook

Vooral het trakteren op crèche, peuterspeelzaal en school vond ik altijd een regelrechte verzoekingAlle andere kinderen kwamen aanzetten met de meest geweldige en creatieve traktaties. Ik heb al van alles zien langskomen: pinguïns, kikkers, Minions, Frozen prinsessen, bloemen, vlinders, noem maar op.

Even voor de duidelijkheid: Sommige moeders vinden dit echt heel erg leuk om te doen. Mijn zegen en bewondering hebben ze.

Maar ikzelf? Ik kom niet veel verder dan een satéprikker met stukjes cake en fruit. Ahum! Er woedt een tweestrijd in me: ga ik hierin mee of blijf ik dicht bij mezelf en houd ik het bij een wat simpelere creatie?

In het begin dacht ik dat mijn kind het heel belangrijk vond om een mooie traktatie uit te delen. Maar op een gegeven moment zag ik al die prachtig in elkaar geknutselde werkjes massaal in de prullenbak liggen. Gewoon tussen het vuilnis geknikkerd. Zonde van mijn kostbare tijd, dacht ik toen.

Tegenwoordig laat ik mijn dochters kiezen wat ze willen trakteren. En heel vaak valt de keuze op zakjes chips. Dat vinden ze zelf het lekkerst. Het is ook nog eens heel praktisch. Ik pak een dienblad, leg de zakjes chips erop en klaar is kees. En niemand, maar dan ook niemand zal het een zorg zijn dat er geen leuk knutselwerkje omheen zat.

Henriet Koornberg-Spronk

Henriët (38) is freelance vertaler Frans en Duits. Verder redigeert ze teksten van een schrijver. Ze combineert haar werk met de zorg voor haar twee dochters, Anna (9) en Iris (6). Ze is getrouwd met Heini. Naast gezin en werk is hardlopen haar grote passie. Op haar mamablog hallodagboek.nl schrijft ze over haar belevenissen als moeder.

Leave a comment (1)