Uitgelekt: hoe overleven we dit zwangerschapskwaaltje?

Als je zwanger bent, leer je een totaal andere kant van jezelf kennen. Je bouwt een intiemere band op met je lichaam dan je ooit hebt kunnen denken en soms verlang je halsreikend terug naar jouw lichaam “toen het nog van jou was”.

Toen een collega een paar jaar geleden zwanger was, zei een andere collega “Nu wordt je lekker heel lang niet meer ongesteld!” Waarop zwangere collega in kwestie zei: “Nou, er zijn genoeg zwangerschapskwaaltjes die laten je terugverlangen naar je ongesteldheid!”

Lees ook

En dankzij één van die fijne zwangerschapskwaaltjes ben ik sinds vandaag de trotse eigenaar van een heel groot pak INLEGKRUISJES. Op het moment dat ik dit schrijf zit ik in een heerlijk droog onderbroekje, met dat welbekende inleggertje en het voelt heerlijk!

Stel je voor; je staat in de supermarkt, je loopt van de groenteafdeling richting het brood en ineens voel je het stromen. Heb ik nou net een beetje in mijn broek geplast? Denk je nog bij jezelf, maar dan komt het besef. Dit is waar Daphne Dekkers het over had. In haar geval stond ze ook in een winkel en had ze zelfs het idee dat haar vliezen waren gebroken; de verloskundige kwam wel even langs om aan haar slipje te ruiken. Goed verhaal, dacht ik, toen ik het las. Maar nu sta ik zelf tussen de avocado’s en de broccoli en ik snap precies hoe ze zich voelt. Ik hoef gelukkig nog niet te twijfelen aan het verliezen van vruchtwater, maar ik voel me wel een beetje vies.

Voor m’n gevoel staat het met grote koeienletters op mijn voorhoofd geschreven: lekt vaginale afscheiding in grotere hoeveelheden dan Wikileaks informatie openbaar maakt. Ietwat ongemakkelijk werk ik in een hoog tempo mijn boodschappenlijstje af en ga snel naar huis. Thuis meteen naar de wc en toch een kleine zucht van verlichting, het is geen bloed.

Ik had het geluk om voorbereid te zijn door Daphne, maar toevallig verscheen er vandaag in de zwangere vrouwen facebookgroep een oproepje “Heeft er nog iemand zoveel last van afscheiding”. En bom… daar ontplofte de groep, want let’s face it dames: we hebben er allemaal last van. De één  was bij iedere druppel panisch dat het bloed was, de ander vind het gewoon irritant, maar we scheiden wat af met elkaar.

Grootmoeders advies is natuurlijk katoenen onderbroekjes, want daarbij is het volgens één van de dames beduidend minder. Maar wil je je mooie lingerie mooi houden, dan zijn inlegkruisjes een echte must. Als je wel al over bent naar de Grannypanties (of in transitie) dan is het ook gewoon lekker om niet constant met het gevoel te lopen dat je een beetje in je broekje geurineert hebt.

En als je man je met een opgetrokken wenkbrouw aankijkt, kun je hem meteen even uitleggen dat er wel meer dingen zijn dan ongesteldheid waarvoor vrouwen uh… zekere behoeften hebben. Er is nog nooit een man minder geworden door wat kennis over de werking van het vrouwelijk lichaam. Dus dames, ik hoop dat jullie net zo trots als ik de deur uitlopen van de winkel met die grote doos inlegkruisjes. Want ik ben zeer verrückt met mijn aankoop van de dag!

Marit Prins

Marit (31) is sinds 1 april 2017 mama van Ezra. Ze schrijft over haar belevenissen tijdens en na de zwangerschap, hoe je leven nooit meer hetzelfde zal zijn en hoe je daarmee om moet gaan. Ook als het allemaal een beetje anders loopt dan je jezelf hebt voorgesteld...

Leave a comment (4)