Hoe mijn uitgekiende bevalplan totaal in de soep liep #Sharon

Het moment dat ik zwanger bleek en we door de eerste gevarenzone waren, wist ik wat ik wilde. Een zo natuurlijk mogelijke bevalling met minimaal medisch handelen. Het bevalbad voor thuis was snel gehuurd en mijn zwangerschapscursus zou hypnobirthing zijn. Naarmate mijn zwangerschap vorderde kreeg dat beeld steeds meer vorm. Evenals mijn enorme verslaving elk minuscuul detail van de zwangerschap en het bevallen uit te pluizen.

Het internet is een enorme bron aan informatie, maar als zwangere kan het ook je grootste nachtmerrie zijn. Ik belandde al gauw op het wat minder blije deel van zwangerschap en bevallen. Ik was bezorgd en soms ook bang voor medische handelingen die je mogelijk ondergaat tijdens je bevalling. Ik wilde geen ruggenprik, geen knip, geen injectie met oxytocine, geen schedelelectrode, een navelstreng die kon uitkloppen en mijn baby direct na de bevalling op mijn buik. En dat was een klein deel van mijn wensenpakket.

Lees ook

Al mijn wensen werden keurig verwerkt in het systeem bij de verloskundige en zat als kopie in mijn vluchttas. Het ziekenhuis … wat een enge plek vond ik dat. Door ziekte van mijn moeder vroeger heb ik teveel gezien en een lichtelijk trauma ontwikkeld. Ik besloot gelukkig wel naar de open dag te gaan op de kraamafdeling. Maar mijn hoofd was gefixeerd op thuisbevallen.

En toen gebeurde het … mijn vliezen braken zonder weeën en mijn bevalling kwam niet goed op gang. Mijn nachtmerrie werd waarheid en na een aantal dagen proberen moest ik het opgeven. Van een ballonnetje tot schedelelectrode tot ruggenprikken … ineens lag ik op de operatietafel. Na een hoop blauw, kou, geduw en getrek was daar de liefde van mijn leven… Kleine Marlie!

Als ik er nu op terugkijk heeft mijn angst voor alles wat met ziekenhuis te maken had, mijn bevalling op slot gezet. Ik ben in paniek geraakt en daar komt hormoon bij vrij wat dit heeft bewerkstelligd. Had ik dat bevalplan maar wat meer losgelaten. Het is een wensenlijstje … maar in de praktijk kan het je best belemmeren wanneer je zo’n specifiek beeld denkt te hebben van je bevalling. Daarbij is de teleurstelling enorm als het niet gaat zoals je hoopt. Zeker voor een controlfreak als ik …

Laat ik heel duidelijk stellen dat de gezondheid van ons kleintje continu voorop heeft gestaan. En ja, ik heb het mooiste geschenk gekregen wat ik me maar kan wensen, maar heb er wel een apart gevoel bij soms. Mijn lichaam leek de huls en was niet belangrijk meer … alle ingrepen moet je als vrouw doorstaan en stiekem mag je daar niks over zeggen of van vinden. Want je hebt immers een gezond kindje ter wereld gebracht en dat is allesoverstijgend. Ik zeg je eerlijk, ik heb soms nog nachtmerries over dit gehele proces en ben zo getekend dat ik (haast) geen tweede kind meer zou willen.

Ik ben daarom benieuwd wie er ook een heftige bevalling heeft meegemaakt. Hoe heb jij dit toen verwerkt? 

Lees meer blogs van Sharon

Sharon

Sharon werd afgelopen jaar voor de eerste keer mama van Marlie op drie hoog in Amsterdam. Ze is dolgelukkig met het liefste boefje van het universum. Ze houdt van mensen, dansen en muziek uit alle categorieën en windstreken. Ze heeft mateloos respect voor alle liefdevolle verzorgers van kinderen. Prettig gestoord en intuïtief wat neer komt op een balans zoeken tussen gangsterrap en meditatie. Ze is haar eigen coaching praktijk aan het opzetten in Amsterdam. Ze is reislustig, maar budget blijkt soms een dingetje, vooral met een kleintje. Ze neemt je mee in haar ervaring en emoties van het moederschap en is soms net zo eenzaam onzeker als jij. Hierover zegt ze: "Had ik de wijsheid in pacht dan had je hoogstwaarschijnlijk mijn bestseller in de kast staan. Ik ren in alle 7 sloten en maak veel fouten. Gelukkig ben ik supermama in de ogen van mijn prinses en wordt ze overspoelt door liefde. Uiteindelijk is liefde toch waar het om draait!”

Leave a comment (1)