Vertrouw op je moederinstinct #Gastblog

Op 20 februari komt daar ons mooie meisje ter wereld en we geven haar de naam Fem. Fem wordt met een beetje een scheef gezicht geboren. Haar neusje staat wat scheef en haar linkeroog zit dicht. Mijn partner en ik denken dat dit door de bevalling komt. De verloskundige bevestigt dit en zegt dat ze heel even klem heeft gezeten tijdens de bevalling.

Na een aantal dagen komen de verloskundige en de huisarts bij ons langs. Fem heeft nog steeds een scheef gezicht, maar zij vinden dat er niets aan de hand is met onze kleine meid. Ook op het consultatiebureau wordt Fem keer op keer weer ‘goedgekeurd’.

Lees ook

Na een aantal maanden begin ik toch te twijfelen. Naast het feit dat haar ene oog wat dichter zit dan de andere, voel ik ook geen fontanel. Dit bespreken we voor de zekerheid met de arts van het consultatiebureau. Zij onderzoekt Fem uitgebreid en zegt dat we ons nergens zorgen over hoeven te maken. In eerste instantie zijn we natuurlijk opgelucht, maar al snel slaan de twijfels bij mij toe.

We besluiten om een kinderfysiotherapeut  in te schakelen. Zij constateert bijna direct dat Fem geen fontanel heeft en stuurt ons door naar het LUMC in Leiden, waar we gelukkig de volgende dag al terecht kunnen. Hier worden foto’s gemaakt van haar hoofd. Een spannende dag met aan het einde van de dag helaas nog geen 100% diagnose. De artsen denken aan craniosynostose, verbening van de schedelnaden, maar kunnen dit niet met zekerheid zeggen. We worden doorgestuurd naar het Sophia kinderziekenhuis in Rotterdam, het specialistische centrum voor craniosynostose.

Een maand later kunnen we eindelijk met Fem terecht voor onderzoeken bij het Sophia kinderziekenhuis in Rotterdam. Hier wordt inderdaad de diagnose ‘craniosynostose van de rechter kroonnaad’ vastgesteld, met behulp van een CT-scan. Deze diagnose betekende helaas dat ze zeer binnenkort geopereerd gaat worden aan haar hoofdje.

Fem voor haar operatie

We gaan een zware tijd tegemoet, maar we kijken uit naar het moment dat dit alles achter de rug is. Gelukkig heeft Fem helemaal geen klachten, maar we weten ook dat er snel een dag komt dat ze deze zware operatie moet ondergaan. Nog dezelfde middag horen we dat deze dag 18 september gaat zijn. Alhoewel het een vreselijke diagnose is, leven we echt toe naar het moment dat Fem opgenomen gaat worden.

De dag van de operatie breekt aan. Het valt ons erg zwaar om ons meisje achter te laten in de operatiekamer. We wachten geduldig af tot de artsen ons komen vertellen dat de operatie geslaagd is. Het moment dat we eindelijk bij haar mogen op de intensive care en ze haar eerste glimlach aan ons laat zien, is onbetaalbaar.

Fem na de operatie met een onvergetelijke glimlach

Fem moet nog tot haar 18e onder controle blijven. Onze lieve kleine meid doet het nu heel erg goed en we genieten weer volop van ons gezin.

Wat ik eigenlijk met dit verhaal wil zeggen tegen alle moeders: vertrouw op je eigen gevoel, want je moederinstinct klopt (bijna) altijd!

Deze gastblog is geschreven door Kim van der Niet, mama van Fem (9 maanden).

Wil je ook een gastblog schrijven?
Dat kan! Stuur je verhaal (ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl en deel je verhaal met andere zwangere dames of mama’s.

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne, Inge en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (5)