Waarom het niet uitmaakt of je een jongen of meisje krijgt

Ik ben een jongensmoeder. Met drie zonen zijn mijn dagen gevuld met auto’s, trackers en scheetgrappen. Er zitten constant plasdruppels op de rand van de wc en op de badkamervloer. Ik bedenk me nu dat ik eigenlijk aandelen zou moeten kopen in schoonmaakdoekjes.

Tijdens mijn vier zwangerschappen heb ik nooit van te voren het geslacht van de baby willen weten. Ik hield van deze verrassing, maar vreemden leken hier niet van te houden. Toen ze tijdens mijn derde zwangerschap mijn twee jongens zagen rondlopen waren ze er zeker van dat ik graag een meisje zou willen.

Lees ook

Anderen hadden me ervan overtuigd dat ik op de een of andere manier minder moeder was omdat ik drie jongens had. Dat ik iets bijzonders miste, omdat ik geen dochter had. Tegen de tijd dat ik zwanger was van mijn derde baby, ging elke gedachte die ik had over hoe het zou zijn om een meisje te krijgen. Uiteindelijk kreeg ik een spoedkeizersnee en toen ik wakker werd, lag er een kleine jongen op mijn borst. Hij was roze, helemaal perfect en maakte ons gezin compleet. Maar, hij was geen meisje.

En begrijp me niet verkeerd, ik was geobsedeerd door mijn nieuwe baby-boy. Ik was dol op hem. Ik kon niet wachten om hem aan zijn broers te showen en mijn drie zoons samen te zien opgroeien. Ik droeg mijn jongensmama-titel met trots. Ik toonde mijn jongens aan iedereen die hen wilde zien en raakte niet uitgepraat over hen.

Drie jaar later kreeg ik de schrik van mijn leven, ik raakte onbewust in verwachting. Niet gepland dus, maar wel meer dan welkom. De opmerkingen die ik deze zwangerschap kreeg, waren nog veel erger dan tijdens mijn derde zwangerschap. ‘’Je kan gewoon niet stoppen tot je meisje krijgt, toch?” “Je gaat voor een meisje, hè?” Of mijn favoriet: “Word je niet teleurgesteld als het een jongen is?” Nee, idioot, ik zal teleurgesteld zijn als het een hagedis is, niet als het weer een jongen is.

Acht jaar nadat ik voor het eerst moeder werd, mocht ik mijn vierde en laatste wonder verwelkomen. Mijn man hield mijn hand vast en de dokter zei: “Oh mijn god, het is een meisje.” Op dat moment was er enorme vreugde, verbazing en alles wat daar tussenin ligt.

Maar dat moment was niet opwindender dan toen haar drie broers werden geboren. Ik telde haar vingers en tenen, staarde in haar ogen en huilde van pure blijdschap net als ik bij mijn drie jongens had gedaan. De gevoelens waren allemaal hetzelfde. Ze was het mooiste meisje dat ik ooit had gezien, maar ik hield niet meer van haar dan van haar broers.

Het hebben van een dochter maakt mijn moederschapservaring niet beter, het maakt het anders. Ik ben dolblij dat ze hier is, maar ik zou mijn zoons voor geen goud willen missen. Hun kleding is niet vies, ze zijn gewoon bedekt met overblijfselen van hun epische avonturen. Jongens zijn niet ruw en gek, ze houden er simpelweg van om hun leven met plezier te beleven. En wat de badkamer en wc betreft, zijn jongens gewoon slecht in richten. Maar goed, zolang ik drie heerlijke knuffels en kussen voor het slapengaan krijg, zal ik met een enorme glimlach op mijn gezicht mijn schoonmaakdoekjes weer uit de kast halen.

(Bron: Popsugar)

Lees ook: ‘5 x gender reveals die volslagen de mist in gingen’

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (3)