Wanneer je partner je alleen nog als moeder ziet #Sharon

Zoals ik al eerder heb verteld zijn mijn partner en ik door de wervelwind van het ouderschap wat uit elkaar gegroeid. Pas zeer recent kwamen we tot de ontdekking in hoeverre dat ons als stel heeft beïnvloed. Mijn partner zag mij alleen nog maar als moeder en niet meer als zijn vriendin. Het klinkt eigenlijk best logisch dat ouderschap, maar is toch niet zo vanzelfsprekend.

Als vrouw ga je bewust alle transities door, hormonaal, emotioneel en uiteindelijk ben jij degene die de vlinders in je buik voelt. Als aanstaande moeder word je in 9 maanden enigszins klaargestoomd. In mijn geval hield mijn kennis eigenlijk op na de bevalling. Want jeetje … wat was ik de eerste periode overweldigd door dit hulpeloze mensje waarvoor ik zo vreselijk veel liefde en verantwoordelijkheid voelde.

Lees ook

Voor een man werkt dit gewoon heel anders… een lichte mate van paniek: ‘Ik heb mijn vriendin/vrouw zwanger gemaakt’. En dan die moodswings die je als vrouw doormaakt en waar hij mee te maken krijgt. Maar de moeilijkheid ligt in mijn beleving gewoon bij het niet fysiek dragen van een kind in je. Eigenlijk wordt een vader pas fysiek vader, wanneer hij zijn mini voor het eerst ontmoet.

Ergens in de transitie van mijn lichaam tijdens de zwangerschap, de heftige ervaring van de bevalling en de pittige opstart van borstvoeding is hij mij ‘kwijtgeraakt’. Zijn beeld van mij is die van een mama geworden en neigt zelfs naar zelfopoffering soms in zijn ogen.

Maar hoe kom je daarvan terug? Is er een weg terug? En voor mij als control freak is er niets erger dan dat ik niet de leiding heb in de weg terug naar ‘de oude ik’ in zijn beleving. Uiteraard loop ik er verzorgd bij, zit ik weer in de make up en merk ik dat ik mijn nieuwe lijf elke dag iets meer ga waarderen.

Work in progres zeggen we maar … herkennen jullie dit beeld? Hebben jullie tips en/of tops? Ik ben zo benieuwd! ♡

Lees ook van Sharon: Onrustige nachten: is co-sleeping de oplossing?

Meer blogs lezen van Sharon?

Sharon

Sharon werd afgelopen jaar voor de eerste keer mama van Marlie op drie hoog in Amsterdam. Ze is dolgelukkig met het liefste boefje van het universum. Ze houdt van mensen, dansen en muziek uit alle categorieën en windstreken. Ze heeft mateloos respect voor alle liefdevolle verzorgers van kinderen. Prettig gestoord en intuïtief wat neer komt op een balans zoeken tussen gangsterrap en meditatie. Ze is haar eigen coaching praktijk aan het opzetten in Amsterdam. Ze is reislustig, maar budget blijkt soms een dingetje, vooral met een kleintje. Ze neemt je mee in haar ervaring en emoties van het moederschap en is soms net zo eenzaam onzeker als jij. Hierover zegt ze: "Had ik de wijsheid in pacht dan had je hoogstwaarschijnlijk mijn bestseller in de kast staan. Ik ren in alle 7 sloten en maak veel fouten. Gelukkig ben ik supermama in de ogen van mijn prinses en wordt ze overspoelt door liefde. Uiteindelijk is liefde toch waar het om draait!”

Leave a comment (1)