Wat als je baby gehoorschade heeft (deel 1)

Wist je dat 1 op de 8 kinderen last heeft van een gehoorbeschadiging? De komende drie weken deelt Jeanine haar verhaal met ons. Haar dochter heeft gehoorschade. Ze neemt je mee in een spannende tijd, vol met vragen en onzekerheden.

Na een lange, moeizame, maar mooie bevalling wordt eindelijk onze dochter geboren met een APGAR score van 9, 9 en 10. Helemaal top! Met hulp van de kraamzorg, komen we heerlijk de kraamweek door.

Lees ook

In die week vindt ook de gehoortest plaats. Ondanks dat onze dochter niet op de gehoortest reageert, maken we ons geen zorgen. Er kan wat vocht zitten door de bevalling en over een week proberen we het gewoon opnieuw. Prima.

Bij de volgende test blijft de reactie ook uit. Geen alarmbellen, maar als kersverse ouders komen de zorgen toch een beetje boven borrelen. Ook nu kan het nog steeds door vocht komen, dus we onderdrukken de zorgen en een week later gaan we weer voor een test, maar nu wel wat uitgebreider.

Nou daar komt ze hoor, met allemaal draadjes en plakkertjes die aan mijn baby worden bevestigd. Ook nu weer geen resultaat. Toch gehoorschade, alleen in welke mate is nog niet duidelijk. De vragen poppen op: is het blijvend of tijdelijk? Is ze volledig doof of niet? Wat nu …?

Tijdens de zwangerschap maak je je zorgen over ernstige afwijkingen, maar niet over zoiets onopvallends als dit. We zijn ook best een beetje verdrietig en bang. Verdrietig, omdat er met onze gezonde baby iets ‘mis’ lijkt te zijn. Ook zijn we bang, omdat we niet weten hoe erg het is en in hoeverre het haar leven kan beïnvloeden.

We krijgen een doorverwijzing voor het audiologisch centrum. Tijdens de eerste afspraak wordt ze wederom voorzien van allerlei draadjes en plakkertjes. Heel confronterend om je baby zo te zien. Nu wordt het serieus. En hoe! Als snel bleek dat ze licht tot matig gehoorverlies heeft en dat de schade blijvend is. BAM! Alsof iemand een deur dicht smijt, de deur van hoop ….

Alsof het nieuws van de blijvende schade nog niet genoeg is, wordt ook een mogelijke oorzaak bekeken, het CMV virus. Voor volwassenen heel onschuldig. Het uit zich meestal in niets meer dan een verkoudheid, maar voor een ongeboren vrucht wel degelijk een risico. Het komt voornamelijk voor in de lichaamsvloeistoffen van kinderen. Je loopt dus een grotere kans op dit virus als je met kinderen werkt, al kan je het risico flink verkleinen door een goede handhygiëne toe te passen.

Als je in de eerste weken van de zwangerschap besmet bent, kan dit virus leiden tot gehoorschade bij je kind. Als blijkt dat CMV de oorzaak is, dan is er een kans op algehele doofheid en ontwikkelingsachterstand. ALARM! De zorgen steken meteen de kop op, of ploffen er bijna uit eigenlijk. Maar ook de vragen: waarom worden vrouwen dan hier niet op getest? Had dit voorkomen kunnen worden? Al snel blijkt dat er geen behandeling voor is en het niet valt te zeggen of de vrucht ermee besmet is of niet. Testen heeft dus geen zin.

Oké, dat zijn in ieder geval al een paar antwoorden. Maar het grootste antwoord mist nog. Onze dochten kan alleen worden getest middels een hielprik en dan moeten we nog twee weken wachten op de uitslag.

Er schiet van alles door mijn hoofd: wat als ze straks volledig doof wordt, een ontwikkelingsachterstand krijgt, gepest gaat worden, een stempel krijgt, wat zullen familie en vrienden denken en zeggen, hoe gaan die hier mee om en hoe zullen hun kinderen hiermee omgaan en hierop reageren? En ga zo maar door …

Lees ook: ‘Pilotenmasker – aangrijpende documentaire over kinderen met kanker’ 

Fiona van der Laan

Fiona is moeder van Mike (7) en Kevin (1). Al 20 jaar samen met high school sweetheart Johan, wat dit jaar uitgebreid wordt gevierd met een huwelijk! Heeft een uitdagende en zeer leuke baan als leidinggevende op een pathologisch laboratorium. En is vooral op zoek naar een goede balans tussen werk en gezin, afwisselend met af en toe een stukje schrijven ter ontspanning.

Reageer op dit bericht