Weekend zonder kinderen: heerlijk of een gruwelijk gemis?

Laatst hadden wij voor het eerst sinds lange tijd een weekend zonder kinderen. De kinderen zouden een weekendje bij opa en oma gaan logeren zodat papa en mama even twee dagen (en nachten) voor zichzelf hadden. En daar waren we hard aan toe. Want het was inmiddels al weer meer dan drie jaar geleden dat ik een nacht had kunnen doorslapen. Natuurlijk hou ik zielsveel van mijn kinderen en wil ik ze absoluut niet missen, maar dit vrije weekend, daar keek ik echt naar uit.

We brachten ze op vrijdagmiddag naar mijn ouders. De kinderen vonden het geweldig. “Jaaa, naar opa en oma!” Vrijdagavond gingen we lekker uit eten om daarna een filmpje te kijken op Netflix. Vervolgens heerlijk geslapen, maar liefst 9 uur lang!! Wel werd ik tussendoor gewoon wakker op de tijdstippen dat onze zoon normaal gesproken begint te spoken, maar als je je bed niet uit hoeft, val je toch een stuk sneller weer in slaap.

Lees ook

Toen ik zaterdagochtend uitgerust wakker werd, was het muisstil in huis. Geen gespring op ons bed, geen geschreeuw vanuit de kinderkamers of vanuit het toilet, maar even rustig wakker worden. Heerlijk! Maar toen ik opstond en langs de kinderkamers liep, zag ik hun lege bedjes. Een vreemd gezicht. Een leeg gevoel. Het brengt toch ook veel vrolijkheid dat helse kabaal normaal in de ochtend. Maar goed. Genieten van je rust nu! Ze hebben het vast leuk bij opa en oma!

We hebben lekker op ons gemak ontbeten op de bank voor de tv. Wat fijn om even gewoon te doen waar je zin in hebt en de dag rustig te beginnen. Vervolgens heerlijk gewandeld in het bos. Een wandeling die te lang is om met twee kleine kinderen te maken. Daarnaast kon ik lekker doorstappen, want ik hoefde niet bij elke slak, tak of kastanje te stoppen. Daarna uit lunchen geweest. Lekker rustig, zonder krijsende kinderen aan tafel die je moet entertainen. Ik heb zelfs geproefd wat ik at, best wel fijn! ’s Avonds gewoon lekker weer uit eten, wederom in alle rust.

En naar bed gaan zonder je af te vragen hoeveel keer je er vannacht weer uit moet. Wat een fijn gevoel! Maar toen ik ’s nachts wakker werd en op mijn weg naar het toilet de lege bedjes van de kinderen weer zag, bekroop me toch weer dat vreemde lege gevoel. Gelukkig viel ik snel weer in slaap en gingen we ze de volgende dag alweer ophalen.

De kinderen (en opa en oma ook) hadden het super naar hun zin gehad. Ze waren naar de dierentuin geweest, hadden heerlijk gespeeld en goed gegeten. En ze hadden goed geslapen, beter dan thuis: de hele nacht door en pas om 7.00 uur wakker! Apart, maar wel fijn, dan hoef ik me niet schuldig te voelen naar mijn ouders toe als ik ze nog eens uit logeren breng 😉

Het liefst zou ik het beste van beide werelden hebben: de gezelligheid en liefde van de kinderen om je heen met alle mooie momenten en mijlpalen die dat met zich mee brengt, maar tegelijkertijd het gevoel dat je uitgerust bent en af en toe de mogelijkheid om eens rustig de dag te kunnen beginnen zonder dat je er voor je één slok van je thee genomen hebt bij wijze van spreken al twee werkdagen op hebt zitten. Maar ja, je kunt niet alles hebben. Als ik moet kiezen, kies ik voorlopig toch voor de liefde, mijlpalen en gezelligheid. En misschien af en toe een extra oppasmomentje bij opa en oma. Om even wat slaap in te halen of gewoon eens even lekker niks te doen.

Lees ook: ‘23x toen er nog geen kinderen waren’

Marieke Leijtens

Marieke (32) is getrouwd met Mark en trotse mama van Timo (4) en Mila (2). Ze is werkzaam als belastingadviseur en haar hobby's zijn wandelen, schrijven, zingen en leuke dingen doen met het gezin.

Reageer op dit bericht