Zwanger op je veertigste (deel 2) #Gastblog

In haar vorige gastblog vertelde Iris, mama van  Irem (7) & Elin (9), hoe zij ontdekte dat zij zwanger was. Slik, dit was niet gepland. De baby is uiteraard welkom, maar haar leven stond even op zijn kop. Inmiddels is ze 33 weken en vandaag vertelt ze hoe het haar de afgelopen weken vergaan is. Iris: “Deze zwangerschap is echt wel even pittiger dan de eerste twee!”

“Inmiddels ben ik 33 weken zwanger (en geen 40 meer, maar ik steek m’n kop even in het zand wat leeftijd betreft). Volgende week begint mijn verlof. Mijn god wat ben ik daar aan toe! Deze zwangerschap is echt wel even pittiger dan de eerste twee en dat is niet vanwege de andere twee kinderen, maar vooral omdat ik gewoon tien (10!) jaar ouder ben.

De andere twee kinderen zijn namelijk groot genoeg om de basisverzorging zelf uit te voeren. Met hier en daar wat aanwijzingen natuurlijk. Want ook al moeten ze bijvoorbeeld al hun hele leven elke dag een schone onderbroek aan, toch blijft dat een, voor hen, ontzettend irritante opgave.

Net als tandenpoetsen: iedere ochtend twee minuten, iedere avond twee minuten. Daar hebben ze wat aanmoedigingen (lees: de nodige druk) bij nodig. Maar ik hoef ze niet te tillen, te verschonen of te vermaken, dat doen ze zelf. De oudste gaat ook zelf naar school, naar clubjes en hecht erg veel waarde aan haar zelfstandigheid, iets wat ik alleen maar kan waarderen. Dat is het grote voordeel van het leeftijdsverschil. Heerlijk.

Maar het zijn de dagelijkse ongemakken die het pittig maken. Ik heb (weer) een hele grote buik, een grote baby en veel vruchtwater. En waar ik bij de meisjes rond droeg, draag ik nu echt naar voren. Het gewicht is dus niet goed verdeeld en mijn huid, rug en ingewanden doen pijn. En niet voor eventjes, maar constant.

© Iris Beck - Zwanger op je veertigste (deel 2) #Gastblog
© Iris Beck

Ik kan niet meer goed bukken, me omdraaien in bed of gewoon even snel mijn kop thee van de salontafel pakken als ik eenmaal zit. Dat kost allemaal veel extra tijd en gepuf. Dat valt me dus (nog) zwaarder dan de eerste twee keer. Ook de constante stroom aan opmerkingen die je gratis bij de zwangerschap krijgt , irriteren me meer dan toen. Ik moet mij er niks van aantrekken, maar dat lukt niet altijd even goed.

Wat voorbereidingen betreft, loop ik ook achter. Waar ik bij de meisjes al ruim voor mijn verlof alles op orde had, ben ik nu nóg niet klaar met de babylijst. De basis is er, maar er zijn nog te veel losse eindjes, die me als controlfreak dwars zitten.

Maar, geheel in tegenstelling tot mijn karakter, maak ik mij ineens wel minder druk om al die regels (je MOET echt heel veel als je zwanger bent, maar ik trek me er dus niet zoveel meer van aan. Mijn zwangerschapsmotto is blijkbaar ‘Ik moet niks’) Ik weet inmiddels wel wat ik echt gebruik en wat eigenlijk een beetje onzin is.

Het grote aftellen is nu wel eindelijk begonnen. Ondanks al het gemopper, gepuf en de ongemakken, geniet ik van de bewegingen in mijn buik (voor de allerlaatste keer!). En van de gedachte dat we straks weer zo’n heerlijke baby hebben. Ik kijk zo uit naar hem. Ik weet dat de babytijd echt meer dan pittig is (en ik zie best op tegen de derde keizersnee met daarbij behorende nasleep), maar ik weet ook hoe verliefd ik op mijn eerste twee baby’s was.

Dus kom maar op kleine jongen, je bent zo ontzettend welkom. En nu al zo geliefd.

Deze gastblog is geschreven door Iris Beck, zwanger van een zoon en mama van Irem (7) & Elin (9). De illustratie hierboven is ook van haar hand. Meer zien? Volg haar op Instagram.

Na de bevalling zal Iris opnieuw haar verhaal met ons delen. Wordt vervolgd!

Meer gastblogs lezen?

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (1)