Zwanger op je veertigste (deel 3) #Gastblog

Eerder deelde mama Iris (toen 40 jaar) met ons dat ze onverwacht zwanger werd op haar veertigste. De baby is zeer welkom en dat leverde een mooie periode op, maar ook een rollercoaster. Inmiddels is Iris (nu 41 jaar) bevallen van een kerngezonde zoon Quin. Vandaag deelt ze haar vervolgverhaal!

Van zwanger op je 40e naar moeder op je 41ste
Het is even stil geweest hier. Ik zat, samen met mijn kersverse baby, in een cocon. Inmiddels is Quin bijna vier weken oud en heel langzaam beginnen we met z’n vijven te wennen aan de nieuwe situatie. Het was met recht een rollercoaster.

Op 4 maart 2019, ben ik precies 39 weken zwanger. Jur en ik vertrekken om kwart over 6 ’s morgens richting het ziekenhuis. Ik moet mij om 7.00 uur melden, zodat we ons klaar kunnen maken voor de keizersnee. En niet zomaar een keizersnee, maar een ‘moeder-geassisteerde keizersnee’.

Voor degenen die mijn blog op o.a. Instagram niet gevolgd hebben: na een zeer teleurstellend gesprek met mijn gynaecoloog in aanloop naar de geplande keizersnede, heb ik een andere gynaecoloog gezocht in een ander ziekenhuis. Bij deze gynaecoloog krijg ik wel bij het eerste gesprek al het gevoel dat hij ons als ouders serieus neemt en ons niet louter als medische handeling volgens vaste protocollen ziet. Iets dat ik bij mijn eerste gynaecoloog heel erg mistte.

Geboortekaartje Quin
Geboortekaartje Quin © Iris Beck

Ik kwam dus in aanmerking voor een bijzondere keizersnede, namelijk één waarbij ik de regie kreeg en mijn zoon zelf uit mijn buik mocht halen. Ik verheugde me er zeer op, want dat allereerste contact had ik bij mijn meisjes moeten missen.

In het ziekenhuis worden we naar onze kraamsuite gebracht, waar ik me klaar ga maken voor de geboorte van onze zoon. Het begint met het inbrengen van het katheter (naarste medische handeling ooit, wat mij betreft) en het zorgvuldig ontsmetten van mijn armen. Daarna brengt onze verpleegkundige ons naar de verkoeverkamer, waar Jur zich in een operatiepak hijst en waar ik mijn infuus krijg. Nu wordt het echt spannend.

Gehuld in operatiekleding worden we naar de operatiekamer gebracht, waar het medische team al klaar staat (acht man sterk). De ruggenprik volgt, iets wat altijd heel vreemd is, want je voelt het gevoel uit je benen wegvloeien en je kunt er niks aan doen. Daarna krijg ik overal jodium opgesmeerd en krijg ik armlange handschoenen om. Vanaf dat moment houdt iemand van het team je armen in de lucht, want als je steriel bent, mag je niks meer aanraken.

De gynaecoloog is inmiddels begonnen met het openmaken van mijn buik. Vanaf dat moment gaat alles heel snel. Je voelt dat er wordt geduwd en getrokken, maar je voelt geen pijn. Dat blijft een hele vreemde ervaring.
En dan is het moment daar. Het doek, wat het zicht naar mijn buik belemmert, wordt naar beneden gedaan. Jur helpt me iets overeind zodat ik het goed kan zien en de gynaecoloog brengt mijn armen naar mijn buik. Het hoofdje komt tevoorschijn, dan de schoudertjes en voor ik het weet heb ik mijn baby stevig onder zijn okseltjes vast. Hij voelt heel glibberig, ik ben bang hem te laten vallen.

Heel voorzichtig trek ik hem naar me toe. Een paarse, glibberige, schitterende baby. Een enorme baby, dat ook (jaja, 4675 gram, schoon aan de haak). Hij is er! Quin is geboren. Wat een geweldige, bijzondere ervaring is dit.

En wat heerlijk dat er gynaecologen zijn die deze bijzondere keizersnee aandurven. Dat eerste moment pakt niemand ons meer af. Welkom lieve Quin.

View this post on Instagram

Lieve allemaal, dank voor alle felicitaties , zowel on- als offline. 😍 Quin en ik zijn inmiddels thuis en het gaat goed met ons. Ik kan natuurlijk nog niet veel, maar dat hoeft ook niet. Alleen al met kijken naar Quin, kom ik de dag wel door….💙 begin wel langzaamaan weer zin te krijgen om te tekenen, dus binnenkort komt echt het verhaal over de moeder geassisteerde keizersnede online. Het was in ieder geval een heel bijzondere ervaring❤ wordt vervolgd dus. Ik ga ook even nadenken over op welke manier (en onder welke naam) ik mijn blog ga voortzetten. Het is me uitstekend bevallen, dus ik wil wel doorgaan. Maar voor nu duik ik weer even in mijn cocon. Tot snel. X #keizersnede #moedergeassisteerdekeizersnede #bevallen #babyin2019 #itsaboy #littlebrother #drawyourlife #babyquin #momlife

A post shared by Iris (@zwangeropjeveertigste) on

Helaas verloopt het daarna wat minder soepel met Quin die helaas toch op de kinderafdeling belandt vanwege vocht in zijn longen en later vanwege bovenmatig gewichtsverlies. Maar daarover vertel ik jullie graag snel meer. 😉

Deze gastblog is geschreven door Iris Beck, mama van Quin (0), Irem (7) & Elin (10).

Meer gastblogs lezen?

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Reageer op dit bericht