Zwanger worden: ‘Hij had traag zaad en ik maar drie eisprongen per jaar’

We besloten dat ons gezin meer compleet zou zijn met kinderen.  In april gooide ik de pil weg. Maar na een jaar en vier maanden te proberen en twee miskramen, besloten we om naar de gynaecoloog te gaan.

De gynaecoloog onderzocht mij niet en vertelde ons dat we het nog eens moeten proberen. Hij zei botweg: “Als het na een half jaar niet lukt, moeten jullie er niet meer op rekenen om nog kinderen te krijgen.” Met groot verdriet verlieten we de praktijk.

Lees ook

Ik voelde dat er iets niet klopte en vertelde dit aan mijn zus. Zij stelde voor om een second opinion te halen bij haar gynaecoloog. Die onderzocht mij grondig en trok bloed. Daaruit bleek dat ik gemiddeld drie eisprongen had in een jaar. Dat is natuurlijk heel weinig. Ook mijn man moest zijn zaad laten onderzoeken. De kwaliteit was goed, maar er zaten veel trage bij. Deze combinatie maakt het lastig om zwanger te worden.

Het voorstel van IVF werd op tafel gelegd. Na een lang gesprek besloten wij dit een kans te geven. In augustus was het eerste gesprek met de dokter van de fertiliteit kliniek en er werd een hormonenkuur opgestart.

Eind september was de eerste ei punctie. Een week daarna werd een bevrucht eitje terug geplaatst, maar zonder succes. Na vele discussies thuis hebben wij besloten om het nog een kans te geven. Midden januari werd een tweede hormonenkuur opgestart.

Ook nu werd er een pick-up gedaan en een week later een terugplaatsing. En ja hoor, deze keer met succes! Op 4 december werd onze zoon geboren. De overige bevruchte eicellen werden ingevroren, want we wouden heel graag nog een tweede kind. In maart zijn we begonnen met een nieuwe hormonenkuur. De bevroren eicellen werden ontdooid en terug geplaatst.

Dit was zonder resultaat. Eind mei volgende een nieuwe hormonenkuur en een geslaagde pic-up. Er werden twee bevruchte eicellen terug geplaatst om de kans te vergroten, maar zonder resultaat. Begin augustus volgde er een nieuwe hormonenkuur, een pick-up en een terugplaatsing van twee bevruchte eicellen. Deze zwangerschap werd spontaan afgebroken op 8 weken. Mijn man had het er heel moeilijk mee, moeilijker dan ikzelf.

We besloten een pauze in te lassen. In november liet mijn man het verlangen naar een tweede kindje blijken. Hij zei wel:”als het deze keer niet lukt, stoppen we er mee en blijft het bij een.” We starten onmiddellijk een hormonenkuur op. Ook nu werden twee bevruchte eicellen terug geplaatst, met resultaat! Op 29 augustus werd onze dochter geboren. Het was een rollercoaster van gevoelens, emoties en diep verlangen.

Ik was vaak boos en vroeg mezelf af, waarom het nu bij ons zo moest gaan.  Ook ging het een paar keer door mijn hoofd om er mee te stoppen. Het is niet te onderschatten, maar ik zou het zo opnieuw doen! Ik zou mijn schatten voor geen geld meer kunnen missen!

Schrijf mee!
Wil jij ook een verhaal of hersenspinsel met ons en andere moeders (to be) delen? Stuur je gastblog (ongeveer 500 woorden) naar redactie@wij.nl o.v.v. Gastblog en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op WIJ à la Mama.

Meer gastblogs lezen?

Volg je WIJ al op Instagram?

Wil jij ook een bijzonder verhaal of hersenspinsel met ons en andere moeders (to be) delen? Stuur je gastblog (ongeveer 500-800 woorden) naar redactie@wij.nl o.v.v. Gastblog en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op onze site!

Reageer op dit bericht